فصل أول : در معرفت غايت ارتفاع وانحطاط كوكب .
فصل 2 : در معرفت عرض بلد از
I
غايت ارتفاع كوكب .
فصل 3 : در معرفت طول بلد از غايت ارتفاع شمس ، ورصد خسوفات ،
I
ومسافت ميان شهرها .
فصل 4 : در معرفت جيب أوسط ومقدمات آن .
باب 8 :
I
در معرفت درجهء طلوع وغروب كواكب ؛ وآن مشتمل بر سه فصل است :
فصل أول : در معرفت
I
تعديل النهار كواكب به حسب جيب أوسط .
فصل 2 : در معرفت مطالع درجهء طلوع وغروب كواكب
I
به أفق بلد .
فصل 3 : در معرفت درجهء طلوع وغروب كواكب به أفق بلد .
باب 9 :
I
در معرفت وقت رؤيت هلال ؛ وآن پنج فصل است :
فصل أول : در بيان مقدمات عشره
I
كه در اين باب بدان احتياج است .
فصل 2 : در بيان أقاويل جماعتى كه رؤيت هلال را به مجرد اين
I
چهار قوس مفرد ، حكم مىكند .
فصل 3 : در بيان تصحيح اين چهار قوس مفرد ، به حسب موضع در فلك
I
تدوير از أقاويل أصحاب اين صنعت .
فصل 4 : در معرفت أصابع نور هلال از قطر قمر .
I
فصل 5 : در تعيين موضع هلال بر آسمان به حسب ارتفاع وسمت أو .
باب دهم : در معرفت
I
ظهور واختفاى كواكب ، به حساب وبه جدول ؛ وآن چهار فصل است :
فصل أول : در ذكر مقدماتى
I
كه بدان احتياج است .
فصل 2 : در معرفت مبادى ظهور واختفاى كواكب ، به حساب .
فصل 3 : در معرفت
I
ظهور واختفاى ايشان ، به جدول .
فصل 4 : در معرفت مدت ميان وقت قياس ومبدأ ظهور واختفاى
I
ايشان .
باب 11 : در معرفت سمت از ارتفاع وعكس آن ، ودانستن ارتفاع ، بي سمت و
I
غير آن ، وسعت مشرق ؛ وآن هشت فصل است :
فصل أول : در معرفت سمت ارتفاع كوكب
I
چون غايت ارتفاعش معلوم بود .
فصل 2 : در عكس عمل مذكور ، يعنى معرفت ارتفاع از سمت .
I
فصل 3 : در معرفت ارتفاع ، بي سمت وتقرير اعمال آن .
فصل 4 : در معرفت سعت مشرق
I
كوكب با جزوى مفروض با طالع .
فصل 5 : در معرفت سمت ارتفاع كوكب بي عرض ، چون