تناسب آيات ( فارسى ) — صفحه 174

از باب نمونه ، وى در مورد تناسب ميان سورهء « اعراف » با سورهء « انعام » مىگويد : چون سورهء « انعام » با عنوان رحمت إِنَّ رَبَّكَ سَرِيعُ الْعِقابِ وَ إِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ « 1 » خاتمه يافت ، از همين جهت سورهء « اعراف » با آيهء المص كِتابٌ أُنْزِلَ إِلَيْكَ . . . « 2 » آغاز گرديد ؛ زيرا در « سورهء اعراف » معالم و قوانين دين مطرح شده ، كه رحمت براى عالميان است . و دربارهء سورهء « رعد » مىگويد : چون سورهء « يوسف » با بيان داستانهاى انبيا - عليهم السلام - لَقَدْ كانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ . . . « 3 » پايان پذيرفت ، ازاين‌رو سورهء « رعد » با بيان اينكه تمامى آيات اين سوره ، آيات كتاب است المر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ وَ الَّذِي . . . « 4 » آغاز گرديد ! ! و در مورد سورهء « حجر » مىگويد : چون سورهء « ابراهيم » با جملهء هذا بَلاغٌ لِلنَّاسِ « 5 » پايان پذيرفت ، ازاين‌رو سورهء « حجر » با ذكر قرآن الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ وَ قُرْآنٍ مُبِينٍ « 6 » شروع شد . همچنين با همين سبك و روش بىپايه ، سعى و كوشش دارد كه آغاز سوره‌ها را با پايان سورهء قبلى آن ، پيوند متناسبى بزند ! و از همه شگفت‌انگيزتر اينكه : از سخنانش چنين بر مىآيد كه گمان مىنمايد ترتيب فعلى قرآن كريم ، همان ترتيب نزول است ؛ زيرا مىگويد :