پنج سوره از سوره‌هاى قرآن كريم با قول خداى تعالى : الحمد لله شروع شده است : 1 - سورهء « فاتحة الكتاب » : الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ . 2 - سورهء « انعام » : الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ جَعَلَ الظُّلُماتِ وَ النُّورَ . 3 - سورهء « كهف » : الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلى عَبْدِهِ الْكِتابَ . . . . 4 - سورهء « سباء » : الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ . . . . 5 - سورهء « فاطر » : الْحَمْدُ لِلَّهِ فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ . . . . حمد و ثناى خداوند - جل جلاله - در سورهء فاتحه ، عام بوده و براى جميع نعمتها و آلاء پروردگار متعال است . حمد به خاطر اينكه حضرت احديّت ، ربّ العالمين ، رحمان ، رحيم و مالك يوم الدين است . بنابراين ، حمد در اين سوره ، دربارهء تمامى صفات و نعمتهاى خداوندى ، چه در دنيا و چه در آخرت است . و امّا « حمد » در بقيهء سوره‌ها در هر سوره‌اى ، بر جهتى از جهات عظمت پروردگار متعال و بر پارهء خطيرى از نعمتها و آلاء آن ذات مقدّس است ، گرچه تمام نعمتها و آلاء او خطير و بزرگ است . و در سورهء « كهف » در مقابل نعمت « انزال كتاب » و در سورهء « سباء » در ازاى مالكيّت ذات اقدس ربوبى نسبت به آسمانها و زمين و در سورهء « فاطر » بر نعمت