سرشت : طبع وطباع هم در اصطلاح نجوم وهم اصطلاح طبيعي .
سرشت ستارگان : طبع ستارگان از طبايع چهارگانه .
سرخى : ( وباملاء قديم صرخى ) شهاب وصاعقه . وسرخيها أنواع شهاب است .
سركتيز : شظيّه در أسطرلاب .
سرگشتن : مرض دوار وسدر .
سرو : شاخ گاو وأمثال آن ص 91 .
سرون : شاخ . همچون « ماران باسرون » ص 339 ودر مورد كژدم هم بيايد .
ونيز بمعنى ورك « وپشت ودو سرون ميزان را » ص 323 « 1 » .
سروى : شاخ ، مرادف سرو .
سروى كژدم : شاخ كژدم ص 111 .
سرو دنبال : رأس وذنب در عقدتين جوزهر .
سرماى پيرزن : برد العجوز يا برد العجز .
سرحمل : نقطهء اعتدال ربيعى ومدار رأس الحمل ص 185 .
سرميزان : نقطهء اعتدال خريفي ومدار رأس الميزان ص 185 .
سر مخروط : رأس مخروط 28 .
سرجدى : راس الجدى ونقطهء انقلاب زمستانى ص 185 .
سر سرطان : راس السّرطان ونقطهء انقلاب تابستانى ص 185 .
سر وبن : رأس وقاعده باصطلاح هندسه « ميان دو مركز سر وبن » ص 26 . ورأس وقاعدهء ظلّ « سرسايه تابينش » 313 .
سطح راست : سطح مستوى باصطلاح مهندسان .
سطح ناراست : سطح مايل باصطلاح مهندسان .
سطح هموار : سطح افقى باصطلاح مهندسان .
سعتر : آويشن 376 .
سعد بزرگ : سعد أكبر يعنى ستارهء مشترى باصطلاح منجّمان 356 .
سعد خرد : سعد أصغر يعنى ستارهء زهره باصطلاح منجّمان 356 .
سگاليدن : انديشيدن .
سگ آموخته : كلب معلّم وكلب صيد 377 .
سگدارى ويوزدارى : سگبانى ويوزبانى 391 .
سم - سنب : سم أسب واستر وأمثال آنها كه بتازى حافر گويند وگاه بمعنى كفشك يعنى سم شكافدار در مورد گاو وگوسفند وأمثال آن هم استعمال ميشود .
سمى - سمدار : ذو حافر در بروج جز مردم 320 .
هامش
( 1 ) - والصّلب والوركان للميزان ، ع .