دوم قبلهشناسى
واژهء قبله ، نام حالت است بر آنچه پيش روى گيرند .
ودر اصطلاح ، نامى است بر ويژه مكان مقابل ، كه وقت پرستش خداوند بزرگ بدان رو آورند . ودر اسلام پارهاى از أمور شرعي بدان مشروط است . از اين رو دانشمندان مسلمان با چند دليل قبلهشناسى را واجب دانستهاند .
أول ، قرآن :
حق تعالى خطاب به پيامبر صلّى اللّه عليه وآله وسلم مىفرمايد :
« وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَإِنَّهُ لَلْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَمَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ » « وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَحَيْثُ ما كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ . . »
« 1 »
پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه وآله وسلم مدت سيزده ( 13 ) سال پس از بعثت در مكة وچند ماه ( به اختلاف بين 7 تا 17 ماه ) بعد از هجرت در مدينه به امر پروردگار به سوى بيت المقدس نماز خواند ، ولى پس از آن قبله تغيير يافت ومسلمانان مأمور شدند به سوى كعبه ، نماز بگذارند ، فرمان تغيير قبله در حالي صادر شد كه پيامبر صلّى اللّه عليه وآله وسلم دو ركعت نماز را در مسجد « بنى سالم » به سوى بيت المقدس خوانده بود ، جبرئيل مأمور شد بازوى پيامبر صلّى اللّه عليه وآله وسلم را بگيرد وروى أو را به سوى كعبه بگرداند ، چون اين خبر به مسجد مدينه رسيد در حالي كه مردم دو ركعت نماز عصر را خوانده بودند به جانب قبله برگشتند . بنابراين آغاز نماز آنان به جانب بيت المقدس
و
هامش
( 1 ) - بقره : 149 ، 150