ذكر و يادآورى نيز دو نوع است . يك يادآورى هنگام مصيبت خوب و نيكو است بهتر از آن يادآورى خدا است در روبرو شدن با محرمات كه اين يادآورى مانع انجام عمل زشت مىشود .
111 - و فرمود خدايا حاجت و نياز مرا در اختيار مردم شرور قرار مده .
نيازمنديهاى مرا بدست كسانى كه خوشروترين افراد و سخاوتمندترين و چربزبان ترين آنها و كمتر منتگذارترين ايشان است قرار بده .
112 - فرمود خوشا به حال كسى كه با مردم الفت و دوستى دارد و مردم نيز با او الفت دارند در راه طاعت خدا .
113 - فرمود از نشانههاى ايمان واقعى اينست كه بنده خدا راستگوئى را مقدم بدارد بطورى كه از دروغ بيزار باشد گرچه نفع زيادى به او برسد . نبايد شخص گفتارش از اطلاعات و علمش تجاوز كند ( و چيزهائى كه نميداند بگويد ) .
114 - و فرمود امانت را پس بدهيد گرچه صاحب امانت كشنده پسر پيامبر باشد .
115 - تقوى ريشه ايمان است .
116 - و فرمود بدانيد خوارى در راه بندگى و اطاعت خدا بعزت و شرافت نزديكتر است از كمك به معصيت خدا .
117 - و فرمود ثروت و اولاد محصول كشتزار دنيا است ولى عمل صالح محصول كشت آخرت است خداوند جمع كرده بين محصول دنيا و آخرت براى گروهى .
118 - و فرمود در تورات در دو صفحه اين مطالب هست : در صفحه اول نوشته : هر كس صبح كند و بر دنيا اندوهگين باشد بر قضاى خدا خشم گرفته . و هر يك از مؤمنين شكايت گرفتارى خود را بمخالفين دينى خويش بگويد شكايت از خدا بدشمنش نموده . و هر كس تواضع كند براى ثروتمندى بواسطه ثروتش دو سوم دين خود را از دست داده . و هر كه قرآن بخواند و بميرد و داخل آتش شود او از كسانى بوده كه آيات خدا را مسخره كرده است .
و در صفحه ديگرى نوشته است هر كس مشورت نكند پشيمان مىشود و هر كه خود را در گرو جمع مال كند هلاك مىشود قعر مرگ بزرگتر است .
119 - فرمود نماينده خرد انسان زبان اوست و نشانگر عقلش دين او .
بحار الأنوار ( ج 75 ) ( مواعظ امامان ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 52
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥٢