كسى كه حلم مىورزد . علم سپر است و راستگوئى عزت و نادانى ذلت و فهم بزرگوارى ، و جود رستگارى . و خوش اخلاقى موجب دوستى است . كسى كه مطلع از زمان خود باشد گرفتار شبهات و مسائل مبهم نميشود احتياط روزنه گمان است .
خداوند ولى و ياور كسى است كه او را مىشناسد و دشمن كسى است كه به زحمت اعتقادى دارد .
عاقل بخشنده است و نادان حيلهگر ، اگر ميخواهى شخصيت پيدا كنى به نرمى با مردم رفتار كن . اگر مايلى خوار شوى خشونت بخرج ده . هر كه ذاتا بزرگوار باشد قلبا نرم و ملايم است و هر كه ذاتا خشن باشد قلبش قسى و سنگدل است .
هر كه كوتاهى كند در انجام وظائف به هلاكت دچار مىشود و هر كه از عاقبت بيانديشد احتياط مىكند در مورد چيزهائى كه نميداند ، هر كه بىاطلاع به كار هجوم آورد خود را خوار نموده . كسى كه علم ندارد نمىفهمد و كسى كه نفهمد سالم نميماند . و كسى كه سالم نماند بزرگوار نميشود و كسى كه شخصيت نداشت خشم مىگيرد و هر كه خشم بگيرد سرزنش مىشود و كسى كه چنين باشد شايسته پشيمانى است . اگر بتوانى شناخته نشوى اين كار را بكن . چه اشكالى دارد كه مردم ترا نستايند و چه اشكالى دارد كه در نظر مردم بد باشى با اينكه پيش خدا خوبى .
امير المؤمنين ( ع ) ميفرمود : زندگى سودى ندارد مگر براى دو نفر مردى كه در هر روز به كار نيك خود بيافزايد . شخصى كه قبل از مرگ خود توبه نمايد . اگر بتوانى از خانه خود خارج نشوى بكن اين كار را . بهره تو از خارج نشدن اين خواهد بود كه غيبت نميكنى ، دروغ نمىگوئى . حسد نمىورزى ريا نميكنى ، ظاهر سازى نمىنمائى و تملق و چاپلوسى ندارى . عبادتگاه مسلمان خانه اوست . كه در آنجا خويشتن را زندانى مىكند و جلو چشم و زبان و شهوت خود را ميگيرد . هر كه نعمت خدا را با دل عارف باشد سزاوار افزايش از جانب خدا است پيش از آنكه شكر نعمت را به زبان جارى كند .
سپس فرمود بسا از كسانى كه گول خوردهاند بواسطه نعمتى كه خدا به آنها ارزانى داشته و بسا از كسانى كه فريب ستر پوشش خدا را خوردهاند و ( توبه نكردهاند ) و بسا از كسانى كه گرفتار شدهاند بواسطه تعريف كردن مردم از آنها .
من اميد نجات دارم براى كسى كه عارف به حق ما باشد مگر سه دسته : 1 - همكار سلطان ستمگر . 2 - هوى پرست . 3 - فاسق آشكار . فرمود دوستى بهتر از
بحار الأنوار ( ج 75 ) ( مواعظ امامان ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 236
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٣٦