پيرو و مطيع او بود خداوند در قرآن كريم ميفرمايد :
وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ
« 1 » .
اين فرموده خدا در قرآن بواسطه آنست كه بدانيد بايد دستور خدا را اطاعت و پيروى كنيد در حيات پيامبر و بعد از درگذشت آن جناب همان طورى كه هيچ كس در زمان حيات پيامبر نميتوانست به نظر و راى شخصى خود و قياس عمل كند بعد از فوت آن جناب نيز چنين اجازهاى باحدى داده نشده .
و فرمود رها كنيد بلند كردن دست خود را در نماز جز يك مرتبه موقع شروع نماز . مردم شما را بوسيله اين كار مشهور كردهاند . خداوند ياور است و لا حول و لا قوة الا بالله « 2 » .
و فرمود زياد دعا كنيد خداوند دوست ميدارد بندگان مؤمن خود را كه دعا ميكنند . و به آنها وعده اجابت داده . و دعاى آنها را در قيامت به صورت عملى در مىآورد كه موجب افزايش مقام بهشتى آنها مىشود پس هر چه مىتوانيد ذكر خدا كنيد در هر ساعت از شب و روز . خدا خود دستور ذكر زياد را داده و او به ياد كسى از مؤمنين است كه يادش مىكند .
بدانيد هيچ يك از بندگان مؤمن به ياد خدا نيستند جز اينكه خدا بخير و نيكى به ياد آنها است . كوشش در اطاعت و بندگى را از دست ندهيد هر خير و نيكى كه در نزد خداست بوسيله اطاعت و اجتناب از محرمات ميتوان بدست آورد . آن محرماتى كه در ظاهر و باطن قرآن هست . خداوند در قرآن كريم ميفرمايد :
وَ ذَرُوا ظاهِرَ الْإِثْمِ وَ باطِنَهُ
« 3 » .
بدانيد هر چه را خداوند دستور اجتناب داده حرام كرده است پيرو آثار
هامش
( 1 ) آل عمران : 144 .
( 2 ) چون در زمان امام صادق ( ع ) شيعيان را بواسطه بلند نمودن دست در موقع الله اكبر گفتن در غير تكبيرة الاحرام مىشناختند دستور مىفرمايد كه اين عمل مستحب را بواسطه اينكه موجب زيانشان نشود ترك كنند آن زمان اهل سنت اين كار را مستحب نميدانستند .
( 3 ) انعام : 120 .