ايمان آورد قيامتى كه با شخصيتترين افراد در آن حضرت محمد سيد النبيين صلى الله عليه و آله است و بعد از او برادر و جانشين و سرور اوصياء على بن ابى طالب ( ع ) است آن قيامتى كه هر يك از شيعيان محمد صلى الله عليه و آله در آن حضور يابند نورشان محشر را روشن كند و به جانب بهشت رهسپار مىشود خود و برادران و خانواده و بستگان و نيكوكاران به او و كسانى كه در دنيا از او دفاع مىكردند و هر يك از دشمنان اين خاندان حضور يابد در گرداب تاريكى فرو رود و به جانب عذاب دردناك رهسپار گردد او و همدستان و هم عقيدههايش و كسانى كه خود را به او نزديك مىكردند بدون تقيهاى كه ناچارشان كرده باشد به اين كار .
20 - تفسير امام -
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
امام عليه السلام فرمود وقتى خداوند در آيه قبل دستور داد كه در پنهان و آشكارا تقوى و پرهيزگارى را از پيش بگيريد به حضرت محمد صلى الله عليه و آله اطلاع داد در ميان مردم كسانى هستند كه ظاهرا خود را متقى نشان مىدهند و در باطن بر خلاف آن هستند و معصيت كارند فرمود اى محمد صلى الله عليه و آله بعضى از مردم سخن آنها در دنيا موجب شگفت تو مىشود كه اظهار دين اسلام مىكند و با آب و تاب اظهار ورع و اخلاص مىنمايد
وَ يُشْهِدُ اللَّهَ عَلى ما فِي قَلْبِهِ
خدا را هم گواه بر دل خويش مىگيرد كه من مخلص و موحدم
وَ إِذا تَوَلَّى سَعى فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيها
همين كه پشت از تو مىكند شروع به گناه يا كفر مىكند بر خلاف آنچه به تو مىگفت و ستمگرى مىنمايد مخالف آن حرفها كه مىزد
وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ
باعث نابودى كشتزار و از بين رفتن آنها مىشود و حيوانات را مىكشد و قطع نسل مىنمايد
وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْفَسادَ
خداوند راضى به فساد نيست و كيفر عامل آن را مىدهد
وَ إِذا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ
وقتى به اين شخص بگوئى از خدا بپرهيز
أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ
بدش مىآيد و خود را بالاتر از آن مىداند كه گناه كند با اينكه كانون فساد است و بيشتر شر و فساد مىنمايد و ستمگرى مىكند
فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَ لَبِئْسَ الْمِهادُ
جهنم او را كافى است بر كردار زشت و ناپسندش بسيار جاى ناراحتكنندهاى برايش آماده شده .
21 - تفسير قمى -
وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ
گفته است حرث در اين آيه دين است و نسل مردم و در باره دومى نازل شده بعضى گفتهاند در باره معاويه .