إِلَيْهِ النُّشُورُ * أَ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمُ الْأَرْضَ فَإِذا هِيَ تَمُورُ * أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ أَنْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حاصِباً فَسَتَعْلَمُونَ كَيْفَ نَذِيرِ * وَ لَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ * أَ وَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صافَّاتٍ وَ يَقْبِضْنَ ما يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا الرَّحْمنُ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ بَصِيرٌ * أَمَّنْ هذَا الَّذِي هُوَ جُنْدٌ لَكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ إِنِ الْكافِرُونَ إِلَّا فِي غُرُورٍ * أَمَّنْ هذَا الَّذِي يَرْزُقُكُمْ إِنْ أَمْسَكَ رِزْقَهُ بَلْ لَجُّوا فِي عُتُوٍّ وَ نُفُورٍ * أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ أَهْدى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ * قُلْ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ وَ جَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ قَلِيلًا ما تَشْكُرُونَ * قُلْ هُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
« إلى قوله » :
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ
15 - 30 .
بيضاوى در باره آيه
قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ ذِكْراً رَسُولًا
مىنويسد يعنى جبرئيل بواسطه اينكه زياد ذكر او مىشود يا براى اينكه ذكر را مىآورد كه قرآن است . يا چون در سماوات مذكور است يا صاحب ذكر است يعنى شرافت يا منظور محمد صلى الله عليه و آله است بواسطه مواظبتى كه از قرآن مىكند و يا تبليغ مىنمايد و از ارسال به انزال تعبير شده يا بواسطه اينكه او واسطه انزال وحى است و بدل از او به رسول آورده براى بيان كردن يا منظور قرآن است .
( رسولا ) منصوب به فعل مقتدر مانند ( ارسل يا ذكر ) است و رسول مفعول آن است يا بدل از آن بنا بر اينكه به معنى رسالت باشد .
در باره آيه
هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا
يعنى زمين را نرم كرد تا براى شما ساده باشد استفاده از آن
فَامْشُوا فِي مَناكِبِها
راه برويد در اطراف آن يا كوههايش
فَإِذا هِيَ تَمُورُ
ناگهان مضطرب مىشود
كَيْفَ نَذِيرِ
ترسانيدن من چگونه است
فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ
چگونه است انكار من بر آنها به انزال عذاب
صافَّاتٍ
يعنى بالهاى خود را گشادهاند در آسمان هنگام پرواز زيرا وقتى بال مىگشايند راست نگه مىدارند سينههاى خود را
وَ يَقْبِضْنَ
و به هم مىچسبانند وقتى بالها را به پهلوى خود مىزنند گاه گاه تا قدرت بر حركت پيدا كنند
ما يُمْسِكُهُنَّ
در آسمان آنها را نگه نمىدارد بر خلاف طبع كه بايد به زمين بيافتند
إِلَّا الرَّحْمنُ
جز خداى رحمان كه رحمتش همه چيز را فرا گرفته . كه آنها را به صورتهائى مطابق با حركت در آسمان آفريده
أَمَّنْ هذَا الَّذِي هُوَ جُنْدٌ لَكُمْ
منظور بتها است .