پرش به محتوای اصلی

بحار الأنوار ( زندگانى حضرت على بن موسى الرضا ع ) ( فارسي ) — صفحه 87

پدیدآورندگان:

ص۸۷

ميخواند بجز نماز مغرب كه آن را سه ركعت ميخواند و نماز نافله و نماز شب ، شفع و وتر و دو ركعت فجر را در سفر و غير سفر ترك نميكرد . ولى نوافل نمازهاى روزانه را در سفر نميخواند پس از هر نمازى كه قصر ميخواند سى مرتبه ميگفت : سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله الا اللَّه و اللَّه اكبر و ميفرمود : اين بجاى بقيه نماز است نديدم نماز ضحى را در سفر و غير سفر بخواند و در سفر روزه نميگرفت در دعا ابتدا صلوات بر محمّد و آلش ميفرستاد و پيوسته اين صلوات را در نماز و غير نماز ميفرستاد . شب در رختخواب قرآن زياد ميخواند وقتى بآيه‌اى ميگذشت كه اسم بهشت يا جهنم بود گريه ميكرد از خدا بهشت را درخواست مىنمود و از جهنم به او پناه ميبرد ، بِسْم اللَّه الرَّحْمن الرَّحِيم * را در تمام نمازهايش بلند ميخواند در شب و روز وقتى قُل هُوَ اللَّه أَحَدٌ را ميخواند با صداى آهسته‌اى ميگفت : اللَّه احد وقتى سوره تمام مىشد ميگفت : كذلك اللَّه ربنا سه مرتبه وقتى سوره جحد را ميخواند در دل ميگفت : « يا أَيُّهَا الْكافِرُون » وقتى نماز ميكرد ميگفت : « ربى اللَّه و دينى الاسلام » پس از خواندن سوره تين و زيتون ميگفت : « بلى و انا على ذلك من الشاهدين » وقتى لا أُقْسِم بِيَوْم الْقِيامَةِ را ميخواند پس از تمام شدن ميگفت : « سبحانك اللهم بلى » در سوره جمعه ميگفت : « قُل ما عِنْدَ اللَّه خَيْرٌ مِن اللَّهْوِ وَ مِن التِّجارَةِ للذين اتقوا وَ اللَّه خَيْرُ الرَّازِقِين » . وقتى سوره فاتحه را تمام ميكرد ميگفت : « الْحَمْدُ لِلَّه رَب الْعالَمِين * » بعد از خواندن سوره سَبِّح اسْم رَبِّك الْأَعْلَى يواشك ميگفت « سبحان ربي الاعلى » وقتى به آيه يا أَيُّهَا الَّذِين آمَنُوا * ميرسيد آهسته ميگفت : « لبيك اللهم » لبيك . در هر شهرى كه وارد ميشد مردم اجتماع ميكردند و مطالب دينى و سؤالات مذهبى خود را از ايشان ميكردند به آنها جواب ميداد بيشتر اوقات از پدرش و از آباء گرام خود علي بن ابي طالب و پيامبر اكرم براى آنها حديث نقل مينمود