حضرت صادق عليه السّلام تسليت بگويم شروع بگريه كرد من نيز از گريهء او اشكم جارى شد . گفت اگر هنگام درگذشت حضرت صادق مىبودى چيز عجيبى مشاهده ميكردى .
گفت حضرت صادق چشم باز كرد و فرمود هر كس با من خويشاوندى دارد بگوئيد بيايد . همه را جمع كرديم . نگاهى به آنها نموده فرمود : « ان شفاعتنا لا تنال مستخفا بالصلاة » بشفاعت ما نخواهد رسيد كسى كه نماز خود را سبك شمارد .
در غيبت شيخ طوسى ص 128 هشام بن احمر از سالمه كنيز حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد كه گفت من هنگام درگذشت آن جناب حضور داشتم . بيهوش شد همين كه به هوش آمد فرمود به حسن بن على بن على بن الحسين كه مشهور بافطس بود هفتاد دينار بدهيد و بفلان كس فلان مبلغ و بفلانى اين قدر .
عرضكردم آقا به كسى پول ميدهى كه با كارد به تو حمله كرد و قصد كشتن شما را داشت ؟ ! فرمود نميخواهى از كسانى باشم كه خداوند در باره آنها فرموده
وَ الَّذِين يَصِلُون ما أَمَرَ اللَّه بِه أَن يُوصَل وَ يَخْشَوْن رَبَّهُم وَ يَخافُون سُوءَ الْحِساب
« 1 » بلى سالمه ! خداوند بهشت را آفريد و آن را خوشبو كرد كه بوى خوش آن از دو هزار سال راه بمشام ميرسد ولى بوى بهشت را نافرمان پدر و مادر و قطعكنندهء رابطهى خويشاوندى حس نخواهد كرد . غيبت طوسى - ابو ايوب خوزى گفت منصور دوانيقى نيمه شب از پى من فرستاد وقتى رفتم روى تخت نشسته بود مقابلش شمعى ميسوخت و در دست نامهاى داشت تا سلام كردم نامه را پيش من انداخت و شروع بگريه كرد . گفت اين نامه محمّد بن سليمان است نوشته است كه جعفر بن محمّد از دنيا رفته -
إِنَّا لِلَّه وَ إِنَّا إِلَيْه راجِعُون
سه مرتبه اين كلمه را گفت كجا ميتوان چون جعفر بن محمّد پيدا كرد .
به من گفت بنويس . اول نامه را نوشتم ، گفت بنويس اگر شخص معينى را وصى
هامش
( 1 ) رعد آيه 21 كسانى كه بدستور خدا مراعات حال خويشاوند ميكنند و از خدا و حساب بد بيم دارند .