وچون مردم به خدمت حضرت روند چنين سلام كنند كه :
« السّلام عليك يا بقيّة اللّه » « 1 »
در زمان آن حضرت در مسجد كوفه چشمه [ اى ] از روغن وچشمه [ اى ] از شير وچشمه [ اى ] از آب طهور وچشمه [ اى ] از آب خوردن جارى باشد . « 2 »
وچون امام عليه السّلام در كوفه قرار گيرد لشكرى به جانب شام فرستد كه بنى اميّه را بكشند ، ايشان بگريزند به جانب فرنگ ، أهل فرنگ به ايشان گويند كه ما شما را به شهر خود نمىگذاريم تا نصراني نشويد وبه دين ما درنياييد ، ايشان به دين نصارى درآيند وچليپاها به گردن اندازند وداخل شهر فرنگ شوند ، چون لشكر قائم عليه السّلام وارد فرنگ شود ، نصارى طلب أمان وصلح كند ، أصحاب قائم عليه السّلام فرمايند كه شما را أمان ندهيم تا گريختههاى ما را به ما ندهيد ! پس بنى اميّه را بگيرند وهمه را گردن بزنند . « 3 »
وچنانچه حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله بعد از نبوّت آنچه مردم در جاهليّت كرده بودند عفو فرمود وكسى را بر أمور گذشته عقاب ننمود واحكام تازه را بر ايشان جارى ساخت ، حضرت صاحب الامر صلوات اللّه عليه نيز چنين خواهد كرد وآنچه پيش از ظهور آن حضرت واقع شده است متعرّض نخواهد شد . « 4 »
اين مختصرى بود از أحوال خير مآل آن معدن رفعت وجلال ، وهركه بسط اين كلام خواهد در اين باب رجوع كند به كتاب « بحار الأنوار » . « 5 »
هامش
( 1 ) . تفسير فرات / 193 ، وكافى 1 / 411 ، وبحار الأنوار 52 / 373 ، از امام صادق صلوات اللّه عليه .
( 2 ) . تهذيب 3 / 252 ، وبحار الأنوار 52 / 374 ، از أمير المؤمنين صلوات اللّه عليه .
( 3 ) . كافى 8 / 51 ، وبحار الأنوار 52 / 377 ، از امام باقر صلوات اللّه عليه .
( 4 ) . تهذيب 6 / 154 ، واثبات الهداة 3 / 454 ، وبحار الأنوار 52 / 381 ، از امام باقر صلوات اللّه عليه .
( 5 ) . مراجعه شود به بحار الأنوار 52 / 181 تا آخر كتاب .