پسنديدهء پروردگار وهدايتكننده وهدايت يافته ، حكم مىفرمايد به حق « 1 » وامر مىنمايد به عدالت وخدا را تصديق مىنمايد وخدا أو را تصديق مىنمايد « 2 » در هرچه گويد . خروج مىكند از مكّه در وقتي كه دلالتها وعلامتهاى أو ظاهر شده باشد ، أو را گنجها هست نه از طلا ونه از نقره بلكه اسبان نفيس فربه ومردان شجاع صاحب علامت كه خدا بگرد آورد ايشان را از براي أو از شهرهاى دور به عدد أهل بدر ؛ سيصد وسيزده كس وبا أو صحيفهء سر به مهرى هست كه در آن صحيفة عدد اصحابش ونامهاى ايشان ونسبتهاى ايشان وشهرهاى ايشان وطبيعتهاى ايشان وصفتهاى ايشان وكنيتهاى ايشان نوشته است وايشان جمعى باشند كه بسيار جدّ واهتمام در أطاعت آن حضرت داشته باشند .
أبى پرسيد كه دلالتها وعلامتهاى آن حضرت كدام است يا رسول اللّه ؟
فرمود كه أو را علمي هست كه چون هنگام خروج آن حضرت شود آن علم بىسببى گشوده شود وبلند گردد وخدا آن علم را گويا گرداند ، پس ندا كند آن حضرت را كه :
« بيرون بيا اى دوست خدا ! پس بكش دشمنان خدا را ! »
وأو را دو رايت ودو علامت هست وأو را شمشيرى هست در غلاف كه چون وقت خروجش مىشود شمشير خود از غلاف كشيده « 3 » مىشود وندا مىكند آن حضرت را كه :
« بيرون بيا اى ولىّ خدا ! پس جايز نيست تو را كه بنشينى از جهاد دشمنان خدا . »
پس خروج كند وبكشد دشمنان خدا را هر جا كه بيابد ايشان را وحدود الهى را بر پا دارد وبه حكم خدا حكم كند .
هامش
( 1 ) . در نسخهء ( م ) و ( ع ) كلمهء ( به حقّ ) را ندارد .
( 2 ) . در نسخهء ( ج ) و ( م ) : خدا تصديق أو مىنمايد .
( 3 ) . در نسخهء ( ج ) و ( م ) : كنده .