* حسن بن محبوب ، از على بن ابى حمزه ، از ابى بصير ، از ابى عبد اللّه عليه السّلام نقل مىكند كه فرموده است : حضرت قائم عليه السّلام ظهور نمىكند مگر در سالى كه فرد باشد ، يعنى يك ، سه ، پنج ، هفت يا نه .
* فضل بن شاذان ، از محمد بن على كوفى ، از وهيب بن حفص ، از ابى بصير نقل مىكند كه امام صادق عليه السّلام فرموده است : در شب بيست و سوم به نام حضرت قائم ندا سر داده مىشود ، و روز عاشورا - كه روز شهادت امام حسين عليه السّلام مىباشد - آن حضرت قيام مىكند ؛ گويا ايشان را مىبينم كه روز شنبه دهم ماه محرم ميان ركن و مقام ايستاده و حضرت جبرئيل سمت راست ايشان ندا مىكند : بشتابيد براى بيعت با خدا ؛ پس شيعيان از اطراف و اكناف به سوى ايشان حركت مىكنند و زمين براى آنان طى مىشود تا اينكه با آن حضرت بيعت مىكنند . پس از آن خداوند به وسيلهء ايشان زمين را پر از عدل و داد مىكند همچنان كه پر از ظلم و جور شده است .
فصل [ حركت از مكه به كوفه ]
در خبر آمده است كه حضرت مهدى عليه السّلام از مكّه حركت مىكند تا اينكه به كوفه مىرسد و در نجف فرود مىآيد ، سپس از آنجا سربازان را در شهرهاى مختلف پخش مىكند .
* حجّال ، از ثعلبه ، از ابى بكر حضرمى ، از امام باقر عليه السّلام روايت كرده كه مىفرمايد :
گويا حضرت قائم عليه السّلام را در نجف كوفه مىبينم كه به همراه پنج هزار فرشته به آنجا رفته ، جبرئيل در سمت راست و ميكائيل در سمت چپ و مؤمنين در پيشاپيش ايشان و خود سربازان را در شهرهاى مختلف پخش مىنمايد .
* در روايت عمرو بن شمر آمده است كه امام باقر عليه السّلام از حضرت مهدى ياد كرد و فرمود : ايشان در حالى وارد كوفه مىشود كه سه پرچم در آنجا با همديگر درگير باشند و همگى به سوى ايشان متمايل مىشوند . ايشان پس از ورود بالاى منبر مىرود