باب برخى از نشانهها و ادلّهء دالّ بر امامت قيامكنندهء به حق حضرت محمد بن الحسن عليه السّلام
از جمله ادلّهء امامت ايشان ، اقتضاى عقل است كه ايجاب مىكند امامى معصوم و كامل و بىنياز از رعيتهاى خويش - چه در احكام و چه در علوم - در همهء زمانها موجود باشد ، زيرا محال است مكلّفين بدون سلطان و حجت باقى بمانند ؛ سلطانى كه با وجودش مكلّفين به رستگارى و صلاح نزديكتر و از فساد دور تر خواهند بود ، و نيز تمام انسانهاى ناقص به يك شخصى نياز دارند كه جنايتكاران را تأديب و عصيانگران را به راه راست بازگرداند و گمراهان را باز دارد و جاهلان را تعليم و غفلتكنندگان را بيدار سازد ، مردم را از ضلالت و گمراهى بيم دهد و حدود را اقامه و احكام را اجرا كند ، و بين اهل اختلاف حكميت كند و فرمانروايان را منصوب و از مرزها پاسدارى كند ، از اموال مردم نگهدارى و از حريم اسلامى دفاع كند و در اعياد و روزهاى جمعه مردم را گرد آورد .
اين دلايل اين نكته را به اثبات مىرساند كه او از هر لغزشى معصوم است زيرا كه همه متفقند كه او نيازى به امام ندارد و اين امر بدون شك ، معصوم بودن وى را اقتضا مىكند .
همچنين به حكم عقل ، كسى كه در ميان مردم اين ويژگىها را داشته باشد ، واجب است نصّ صريحى بر امامت او باشد و يا اينكه معجزه از او سر بزند زيرا كه از ساير مردم متمايز و بر آنها ارجحيت دارد ، و تمام اين صفات و ويژگىها در هيچكس يافت نمىشود جز كسى است كه ياران امام حسن عسكرى عليه السّلام امامت او را اثبات كردند و او فرزند آن امام مىباشد ، يعنى همان حضرت مهدى ( عج ) كه پيش از اين بيان آن گذشت .
و اين يك اصل در امامت مىباشد كه با وجود آن ديگر نيازى به روايت و نص و اخبار نيست زيرا صحّت اصل با عقل و استدلال ، ثابت و مسلّم است .
وانگهى روايات صريحى بر امامت فرزند امام حسن عسكرى عليه السّلام با طرق و اسناد صحيحى آمده كه هيچ عذرى را باقى نمىگذارد ، و من به حول و مشيت خداوندى برخى از اين اخبار را به اختصار بيان خواهم كرد ان شاء اللّه .