باب 35 : عدم جواز اجرت گرفتن براى انجام واجبات ، مانند : اذان و اقامه گفتن ، امامت نماز جماعت ، قضاوت ، غسل ، كفن ميت و . . . 529
باب 36 : حكم خوردن و گرفتن آنچه در عروسىها ريخته و نثار مىشود 531
باب 37 : حكم فروش زينها ، سلاحها و غير آنها به دشمنان دين 533
باب 38 : حرمت اجارهء مسكنها و كشتىها براى امور حرام 537
باب 39 : حرمت همنشينى با پادشاهان و كمك به ستمگران و ستودن آنان و ميل به بقاى آنها به طمع رسيدن آنچه در قدرتشان است 539
باب 40 : حرمت سرپرستى از طرف ستمگر و جواز آن به نفع مؤمنين و عمل به حق در حد امكان و ضرورت و جواز عمل بر پايهء تقيه ، مگر در مورد كشتن انسان محترم 561
باب 41 : عمل شايستهء حاكم براى خودش ، كارگزارانش و مردمش 601
باب 42 : جايزهها و غذاهاى كارگزاران سلطان ، مادامى كه حرمت آنها معلوم نباشد ، حلال است . اما خوددارى از آنها مستحب است 663
باب 43 : جواز خريد آنچه عامل حكومت از غلّات ، اموال و خراج مىگيرد 685
باب 44 : عدم جواز صلح با سلطان دربارهء چيزهايى كه بابت جزيه بيشتر از اهالى يك محل مىگيرد . و حكم قبالهء زمين براى صاحبانش 689
باب 45 : حرمت غشّ [ / اظهار به غير واقع ] 691
باب 46 : كراهت كسب حجامتگر با شرط اجرت و استحباب هزينه كردن آن در علوفهء دام و اباحهء اجرت رگزنى 697
باب 47 : حكم درآمد از جفتگيرى حيوان نر 703
باب 48 : حكم كسب نوحهگر 705
باب 49 : جواز كسب آرايشگر و بيان آنچه براى او جايز است و جايز نيست 709
باب 50 : جواز ختنهء دختران و آداب آن 713
باب 51 : استحباب نخريسى براى زنان 715
باب 52 : فضيلت خياطى 719
باب 53 : كراهت بافندگى و استحباب صيقلكارى 719
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 999
مساهمون: السيد البروجردي
ص٩٩٩