باب 17 : جمع كردن مال حلال براى خانواده و طاعت خدا و صيانت آبرو و يارى رساندن به آخرت براى اينكه نانخور مردم نباشد 209
باب 18 : مال با پنج ويژگى جمع مىشود . و حلال قوت را تأمين مىكند 239
باب 19 : استحباب ترميم معاش و اصلاح مال و حكم تباه كردن مال 241
باب 20 : استحباب ميانهروى در هزينه و اندازهء زندگى و عدم جواز اسراف و سختگيرى و بيان حدّ هر دو 245
باب 21 : در آنچه بدن را اصلاح مىكند ، اسراف نيست 267
باب 22 : ثواب كسى كه ميوه و مانند آن را ببيند و قادر بر خريد آن نباشد و صبر كند 269
باب 23 : استحباب انتخاب تجارت از اسباب رزق ، با رعايت واجبات و اين كه نه دهم رزق در تجارت است . و ترك تجارت مكروه است . و خريد مستحب است اگر چه گران باشد . و اينكه تاجر ترسو ، محروم و تاجر جسور ، مرزوق است 271
باب 24 : استحباب سرمايه دادن به ديگران براى تجارت 285
باب 25 : استحباب انتخاب شغل و كار با دست و خوردن و انفاق از دسترنج 287
باب 26 : كراهت فروش زمين [ عقار ] ، مگر اينكه از پول آن ، مثل آن را بخرد و استحباب خريد زمين 299
باب 27 : استحباب انجام كارهاى بزرگ بدون نيابت ؛ مانند خريدن زمين ، بردگان و شتر و نيابت گرفتن غير آنها و اختيار گرفتن كارهاى شريف و اجتناب از كارهاى پست 303
باب 28 : استحباب كار در خانه براى مرد و زن 305
باب 29 : استحباب معامله با كسى كه در خير و نعمت بزرگ شده و اينكه هركس در فقر به دنيا آيد ، توانگرى او را سركش مىكند 307
باب 30 : استحباب رفع نيازها در روز و كراهت آن در شب 309
باب 31 : استحباب تغيير مسير بازگشت از رفت 309
باب 32 : استحباب طلب روزى در مصر و كراهت ماندن در آن 311
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 993
مساهمون: السيد البروجردي
ص٩٩٣