در روايت هيثم گذشت : « هر كس در راه طلب معاش شرم و حيا را كنار گذارد ، هزينه [ زندگى ] اش كاهش مىيابد و خانوادهاش در رفاه و آسايش قرار مىگيرد . »
در روايت جعفر بن ابراهيم گذشت : « چهار دسته هستند كه دعاى آنها اجابت نمىشود : كسى كه در خانهاش بنشيند و بگويد : خدايا ! به من روزى بده . پس به او گفته مىشود : آيا دستور طلب [ روزى ] به تو ندادم ؟ »
و در بسيارى از احاديث اين باب ، آنچه بر اين مطلب دلالت مىكند گذشت ؛ كه هر كس طلب روزى را رها كند و در پيشگاه خداوند دعا نمايد كه او را روزى دهد ، خداوند دعايش را اجابت نمىكند .
و در احاديث بابهاى آينده از بابهاى طلب روزى - به ويژه باب ( 5 ) - جايز نبودن ترك دنيايى كه براى آخرت به آن نياز است - و همچنين در بسيارى از احاديث بابهاى - آنچه به وسيلهء آن كسب مىشود و باب مبغوضيت طلاق نزد خداوند - مطالبى در اين باره خواهد آمد .
باب 2 زحمتكش براى خانواده ، همانند مجاهد در راه خداست و ضايع كنندهء حق خانواده ، گناهكار است
37 - 31251 - ( 1 ) حلبى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :
« زحمتكش براى خانواده ، همانند مجاهد در راه خداست . »
38 - 31252 - ( 2 ) از پيامبر اكرم عليه السلام روايت شده كه فرمود :
« هر كس در راه تأمين نفقهء خانواده ، پدر و مادرش تلاش كند ، همانند مجاهد در راه خداست . »
39 - 31253 - ( 3 ) در كتاب فقه الرضا آمده است :
« بدان كه هزينه كردن براى خود و خانواده صدقه است و زحمتكش براى خانواده از راه حلال همانند مجاهد در راه خداست . »
40 - 31254 - ( 4 ) فضيل بن يسار از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :
« وقتى شخص تنگدست و فقيرى به اندازهء قوت و غذاى خود و خانوادهاش كار كند و به دنبال حرام نباشد ، همانند مجاهد در راه خداست . »