باب 67 تجارت با مال يتيم
1319 - 32532 - ( 1 ) اسباط بن سالم مىگويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : يكى از برادرانم مرد و برادر بزرگتر از من را وصى خود قرار داد و مرا نيز در كارها با او شريك كرد . از برادر درگذشتهمان فرزند يتيم و اموالى بر جاى مانده است . برادرم با ضمانت خويش با مال برادرزادهمان تجارت مىكند و سود آن را به وى مىدهد .
امام عليه السلام فرمود : اگر برادرت به اندازهء يتيم مال دارد كه در صورت تلف شدن مال يتيم بتواند آن را جبران كند ، اشكال ندارد . و اگر مال ندارد به مال يتيم دست نزند . »
1320 - 32533 - ( 2 ) اسباط بن سالم مىگويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : برادرم از من خواسته كه از شما دربارهء تجارت با مال يتيم تحت سرپرستىاش ، سؤال كنم . امام عليه السلام فرمود :
اگر برادرت به اندازهء مال يتيم ، مال دارد كه در صورت تلف شدن تمام يا بخشى از مال يتيم بتواند آن را جبران كند [ اشكال ندارد ] و الّا به مال يتيم دست نزند . »
1321 - 32534 - ( 3 ) محمد بن مسلم از امام صادق عليه السلام دربارهء مال يتيم روايت مىكند كه فرمود : « تجارتكننده با مال يتيم ضامن است و سود آن هر گاه تجارتكننده مالى نداشته باشد ، براى يتيم است . » و فرمود :
اگر مال يتيم تلف شد ، آن را مىپردازد . »
1322 - 32535 - ( 4 ) ربعى بن عبدالله از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه دربارهء شخصى كه مال يتيم نزد اوست ، فرمود : اگر نيازمند و بدون مال است به مال يتيم دست نزند و اگر با آن تجارت كرد ، سودش براى يتيم و او ضامن است . »
1323 - 32536 - ( 5 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :
« وصى ، حق تجارت با مال يتيم را ندارد و اگر تجارت كرد ، ضامن زيان آن و سودش براى يتيم است . »
1324 - 32537 - ( 6 ) در همان كتاب از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :
« هر گاه وصى با مال يتيم تجارت كند و در وصيت چنين اجازهاى به او داده نشده باشد ، در اين صورت ضامن زيانِ مال و سود آن براى يتيم است . »