1284 - 32497 - ( 5 ) در كتاب من لا يحضر الفقيه آمده است كه امام رضا عليه السلام در پاسخِ پرسشهاى محمد بن سنان نوشت : « تصرف مال يتيم از روى ظلم به علتهاى فراوانى از جهات فساد و تباهى حرام شد .
نخستين آن ، اينكه تصرف مال يتيم از روى ظلم همكارى در كشتن اوست ؛ زيرا يتيم بىنياز نيست و نمىتواند خود را اداره كند و كارهايش را سامان دهد و كسى را نيز ندارد كه همانند پدر و مادر به كارهايش بپردازد و بىنيازش كند . از اين رو هر گاه كسى از مالش بخورد ، گويا او را كشته است و به فقر و درماندگى كشانده است . افزون بر آنكه خداوند نيز بر او حرام كرده است و در اين سخن خود براى آن مجازات قرار داده است : كسانى كه در صورت بر جاى گذاشتن فرزندان ناتوان پس از خود بر آنها بيمناكند ، بايد بترسند ، پس تقواى الهى پيشه كنند و سخن استوار و حق بگويند .
و به دليل سخن امام باقر عليه السلام كه فرمود : خداوند تصرف مال يتيم را به دو مجازات تهديد كرد ، مجازاتى در دنيا و مجازاتى در آخرت . پس حرام نمودن مال يتيم سبب زنده ماندن و بىنيازى وى از ديگران مىگردد و سبب مىشود . فرزندان انسان از آنچه بر سر يتيم مىآيد ، - به خاطر تهديد خداوند به مجازات سالم بمانند - افزون بر آنكه ، يتيم پس از رسيدن به بلوغ در صدد انتقامجويى و گرفتن حق خويش برمىآيد و كينه و دشمنى و عداوت ايجاد مىشود و همديگر را نابود مىكنند . »
1285 - 32498 - ( 6 ) در همان كتاب آمده است كه امام صادق عليه السلام فرمود :
« مال يتيمخور ، در دنيا و آخرت به و بال عملش گرفتار مىشود . در دنيا خداوند مىفرمايد : كسانى كه در صورت بر جاى گذاشتن فرزندان ناتوان پس از خود بر آنان بيمناكند ، بايد بترسند ، پس تقواى الهى پيشه كنند .
و در آخرت خداوند مىفرمايد : به راستى كسانى كه اموال يتيمان را از روى ستم مىخورند ، همانا در شكمهاىشان آتش مىخورند و به زودى در آتش افكنده خواهند شد .
حلبى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : در كتاب على عليه السلام آمده است : حتماً فرزندان مال يتيمخور - به ستم - پس از مرگ وى به سرعت به نتيجه كار او در دنيا گرفتار مىشوند و در آخرت نيز خود به كيفر عملش خواهد رسيد . . . » ادامهء حديث ، همانند حديث پيشين است .
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 747
مساهمون: السيد البروجردي
ص٧٤٧