1253 - 32466 - ( 10 ) سدير صيرفى مىگويد : « به امام باقر عليه السلام گفتم : از حسن بصرى حديثى شنيدهام كه اگر راست باشد ، فاتحهء ما خوانده شده است !
امام عليه السلام پرسيد : آن حديث چيست ؟
گفتم : شنيدهام كه حسن بصرى مىگفت ، حتى اگر تابش خورشيد مغزش را به جوش آورد ، از سايهء ديوار صرّاف استفاده نخواهد كرد و اگر تشنگى جگرش را پارهپاره كند ، از خانهء صراف درخواست آب نمىكند . و اين در حالى است كه شغل و تجارت من اين است و گوشت و خونم در اين شغل روييده شده است و حج و عمرهام از درآمد اين كار است .
امام عليه السلام با شنيدن اين مطلب نشست ، آنگاه فرمود : حسن دروغ گفت ، مساوى بگير و مساوى بده . هنگام نماز هر چه در دست دارى ، رها كن و به نماز بايست . آيا نمىدانى كه اصحاب كهف صراف بودند ؟ »
مرحوم صدوق مىفرمايد : « مقصود امام عليه السلام اين است كه اصحاب كهف صراف سخن بودند و منظور او اين نيست كه صراف درهم بودند . »
در احاديث باب 11 از بابهاى معامله بردگان ، مطالبى مناسب اين بحث خواهد آمد .
باب 55 استخراج نقره از مس
1254 - 32467 - ( 1 ) ثمالى مىگويد : « همراه امام صادق عليه السلام از بازار مسگران مىگذشتيم . به امام عليه السلام گفتم : فدايت گردم ! مس از چيست ؟
امام عليه السلام فرمود : از نقره ؛ ولى زمين آن را فاسد كرده است . هر كس بتواند فساد آن را از بين ببرد ، از آن سود مىبرد . »
1255 - 32468 - ( 2 ) در توحيد مفضل آمده است كه امام صادق عليه السلام فرمود :
« اى مفضل ! در اين معدنها و گوهرهاى گوناگونى كه از آنها به دست مىآيد ، بينديش ! گوهرهايى همانند گچ ، ساروج [ / بتون ] ، قلع ، سرمه ، جيوه ، مس ، سرب ، نقره ، طلا ، زبرجد ، ياقوت ، زمرد و سنگهاى گوناگون و همچنين موادى مانند قير ، موميا ، گوگرد ، نفت و چيزهاى ديگرى كه مردم در نيازهاىشان استفاده مىكنند . پس آيا بر انسان انديشمندى پوشيده است كه همهء اينها گنجينههايى است كه در زمين براى انسان ذخيره شده است ، تا آنها را استخراج كند و هنگام نياز