تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 69

مساهمون:

ص٦٩
پس از نزد خدا رزق بجوييد و او را بپرستيد و براى او سپاس گوييد . به سوى او باز گردانيده مىشويد « 1 » . و از نشانه‌هاى او فرستادن بادهاى بشارت‌گر است و تا از رحمت خود به شما بچشاند و تا كشتى به فرمان او حركت كند و تا از فضل او بجوييد و شايد شما شكر گوييد « 2 » . و دو دريا مساوى نيستند ، اين شيرينِ گواراست ، كه نوشيدنش تشنگىزداست و اين شورِ تلخ ؛ و از هر يك گوشتِ تازه مىخوريد و زيورى كه مىپوشيد استخراج مىكنيد و كشتى را در آن شكافنده مىبينى ، تا از فضل او بجوييد و شايد شما سپاسگزارى كنيد « 3 » . خداوند يكتا كسى است كه دريا را تسخير شما گردانيد ، تا به فرمانش كشتى در آن حركت كند و تا از فضل ( روزى ) او بجوييد و باشد كه سپاسگزارى كنيد . و همهء آنچه در آسمان‌ها و زمين از جانب اوست ، براى شما مسخر گردانيد . به يقين در آن نشانه‌هايى است براى گروهى كه مىانديشند « 4 » . هنگامى كه نماز به انجام رسيد ، در زمين پراكنده گرديد و از فضل ( روزى ) خدا بجوييد و خداى را بسيار ياد كنيد . شايد رستگار شويد « 5 » . و گروهى ديگر در زمين مسافرت مىكنند ، از فضل [ روزى ] خدا جستجو مىكنند « 6 » . و روز را زمان زندگى و معاش قرار داديم « 7 » . آياتى كه بر اين مطلب دلالت مىكند ، بيش از اين‌هاست ولى همين اندازه بسنده است . روايات 1 - 31216 - ( 1 ) امام صادق عليه السلام به هشام صيدلانى فرمود : « اى هشام ! ( حتى ) اگر مشاهده كردى دو سپاه رو در روى هم صف بسته‌اند ، پس در آن روز [ نيز ] طلب روزى را رها نكن ! » 2 - 31217 - ( 2 ) شهاب بن عبد ربّه مىگويد : « امام صادق عليه السلام به من فرمود : [ حتى ] اگر يقين « 8 » كردى يا به تو خبر رسيد كه « اين امر » فردا تحقق خواهد يافت ، پس طلب روزى را رها نكن ! و اگر توانستى و بال و كَلّ ( ديگران ) نباشى ، پس چنين كن ! مقصود از « اين امر » ظهور حضرت حجت ( عج ) يا مرگ يا قيامت است ؛ پس تأمّل كن ! » « 9 »
هامش
( 1 ) . عنكبوت 29 / 17 . ( 2 ) . روم 30 / 46 . ( 3 ) . فاطر 35 / 12 . ( 4 ) . جاثيه 45 / 12 - 13 . ( 5 ) . جمعه 62 / 10 . ( 6 ) . مزمل 73 / 20 . ( 7 ) . نباء 78 / 11 . ( 8 ) . واژه « ظنّ » به معناى گمان كردن است و به معناى يقين نيز به كار مىرود . ( 9 ) . مرحوم علامهء مجلسى قدس سره مقصود از « اين امر » را ظهور حضرت حجت ( عج ) مىداند و حمل آن را بر مرگ بعيد دانسته است . مرآت العقول 19 / 24 .