اموالى را كه مىخواهى در كارهاى نيك و رستگارى و جوانمردى و صدقه و حج و نوشيدنى و پوشاكِ نماز و جايزه و هديه به خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله هزينه كنى ، بايد از پاكترين درآمدهاى تو باشد . اى عبدالله ، بكوش كه طلا و نقره را اندوخته نكنى و آنها را به گنج تبديل نكنى كه از مصاديق اين آيه خواهى بود : همانا كسانى كه با طلا و نقره گنج مىسازند و آنها را در راه خدا انفاق نمىكنند ، پس آنان را به عذاب دردناكى بشارت ده .
و هيچ شيرينى و باقيماندهء غذايى را كه در شكمهاى خالى وارد مىكنى ، كوچك نشمار كه با آن خشم پروردگار - تبارك و تعالى - را فرومىنشانى . »
1107 - 32320 - ( 4 ) و بدان كه من از پدرم عليه السلام شنيدم از پدرانش عليهم السلام از امير مؤمنان عليه السلام روايت مىكرد كه : « وى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله شنيد روزى به يارانش فرمود : به خدا و روز واپسين ايمان نياورد كسى كه شب را با شكم سير سپرى كند و همسايهاش گرسنه باشد .
گفتيم : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ! ما هلاك شديم !
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : از باقيماندهء غذاىتان و از خرما و روزى اضافى و لباسهاى كهنهتان [ به آنها بدهيد ] كه به وسيلهء آن خشم پروردگار را فرومىنشانيد و از پستى دنيا و پستى شرافتهاى آن نزد گذشتگان و تابعان به تو خبر خواهم داد . آنگاه داستان زهد امير مؤمنان عليه السلام را در دنيا و طلاق گفتن دنيا از سوى آن حضرت را بيان كرد و اينگونه سخن خود را ادامه داد : و به تحقيق ، همهء مكارم دنيا و آخرت را از راستگوى تصديق شده - رسول خدا صلى الله عليه و آله - براى تو بازگو كردم . پس اگر تو خيرخواهىهاى من نسبت به خود را در اين نامهام به كار بندى و گناهانت هموزن كوهها و موجهاى درياها باشد ، اميدوارم كه خداوند با قدرت خويش از تو بگذرد . اى عبد الله ، بپرهيز از ترساندن مؤمن .
1108 - 32321 - ( 5 ) زيرا پدرم - محمد بن على عليهما السلام - از پدرش از جدش على بن ابى طالب عليهم السلام براى من روايت كرد كه فرمود : هر كس با نگاه خود مؤمنى را بترساند ، خداوند در روزى كه سايهاى جز سايهء او نيست [ پناهى جز پناه خدا نيست ] وى را خواهد ترساند و گوشت و بدن و همهء اعضاى او را به صورت مورچهاى محشور خواهد كرد تا وى را وارد جايگاهش نمايد .
1109 - 32322 - ( 6 ) و پدرم عليه السلام از پدرانش عليهم السلام از على عليه السلام از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله براى من روايت كرد كه فرمود : هر كس به فرياد مؤمن اندوهگين و سرگردانى برسد ، خداوند در روزى كه سايهاى جز سايه او نيست [ پناهگاهى جز پناه او نيست ] به فرياد او مىرسد و در ترسناكترين روز ، او را امنيت و آرامش مىبخشد و او را از بدى جايگاه ايمن مىكند و هر كس نيازى از برادر مؤمنش را برآورده سازد ، خداوند نيازهاى زيادى از وى را برآورده مىسازد كه يكى از آنهابهشت است . و هر كس برادر مؤمنش را از برهنگى بپوشاند ، خداوند او را از سندس و استبرق و حرير بهشتى مىپوشاند و تا وقتى كه نخى از آن لباس بر بدن آن فرد پوشيده شده است ، پوشاننده همواره در رضوان و خشنودى خداوند فرو مىرود .
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 605
مساهمون: السيد البروجردي
ص٦٠٥