11 - عبداللَّه بن جعفر حميرى ( 320 - ؟ )
ابوالعباس عبداللَّه بن جعفر بن حسين بن مالك بن جامع حميرى قمى . راوى و فقيه برجستهء شيعه در قرن چهارم هجرى .
وى با امام هادى و حسن عسكرى عليهما السلام نامهنگارى داشت و پس از ايشان از طريق محمد بن عثمان عمرى با امام عصر عليه السلام مرتبط بود .
تأليفات وى :
1 - قرب الاسناد ؛
2 - العظمه و التوحيد ؛
3 - الامامه ؛
4 - الاستطاعه و المعرفه ؛
5 - الطب ؛
6 - الرسائل ؛
7 - فضل العرب ؛
8 - مسائل عن محمد بن عثمان العمرى و التوقيعات ؛
9 - كتاب الدلائل ؛
10 - الغيبه و الحيره .
12 - محمد بن مسعود عياشى ( ؟ - ح 320 ق )
ابونصر محمد بن مسعود بن محمد بن عياشى سلَمى سمرقندى كوفى ، معروف به عياشى . از بزرگان فقهاى شيعهء اماميه و نظريه پردازان انديشور اسلامى . يگانهء روزگار خود در علوم گوناگون ، فاضل ، مفسر ، محدث و اديب بود .
وى در 260 ق به عراق وارد شد و در آغاز از اهل سنت بود اما با مطالعهء دقيق بر فقه جعفرى به تشيع روى آورد و از سرآمدان روزگار خود شد و تمام دارايى خود را صرف و وقف تشيع كرد .
عياشى همدورهء شيخ كلينى بود . بيش از 200 جلد كتاب از وى به يادگار مانده است .
در طب ، نجوم ، قيافهشناسى و . . . دست داشت و كتاب نگاشت . كشىّ از شاگردان وى بود .