و به خانه آورد . همسرش با مشاهدهء آن وضع ، با قيافهء نكوهشگرانه به سويش آمد و سوگند ياد كرد كه به آن دست نزند . [ ناچار ] آن مرد شخصاً به آن پرداخت . وقتى شكمش را پاره كرد ، ناگهان دو گوهر در آن يافت و آنها را به چهل هزار درهم فروخت . »
در حديث ابن عباس از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله گذشت : « هر كس مال حرامى به دست آورد ، خداوند هيچ صدقه و آزاد كردن برده و حج و عمرهاى را از وى نمىپذيرد و به تعداد پاداش اين كارها برايش گناه مىنويسد و آنچه از آن مال پس از مرگش باقى بماند ، توشهء وى به سوى آتش خواهد بود . »
« 1 » ساير احاديث آن باب ، مناسب با بحث است .
و در احاديث باب 47 و 56 از بابهاى مبارزه با نفس ، مطالبى بر اين بحث دلالت مىكند .
و در حديث ثابت از ( حديث 1 همين باب ) گذشت : « و حق شكمت اين است كه آن را ظرفِ حرام قرار ندهى . » « 2 »
و در حديث سكونى ( حديث 32 ، باب 77 ، ج 18 ) گذشت : « براى خدا زوايدى از روزى است كه به هر كس از بندگانش بخواهد ، مىبخشد . » « 3 »
و در بسيارى از احاديث باب 24 از بابهاى دعا ، مطالبى بر لزوم پاكيزه كردن درآمد و دورى از حرام آمده است .
و در حديث مرازم خواهد آمد : « اگر هر يك از شما از روزىاش فرار كند ، او را دنبال مىكند تا به وى دست يابد ؛ همانگونه كه اگر از مرگش فرار كند ، دنبالش مىكند تا او را بگيرد . » « 4 »
باب 4 استحباب ميانهروى در طلب روزى و طلب اندك و كراهت كم شمردن و ترك آن
119 - 31333 - ( 1 ) ابن فضال از شخصى كه وى را نام برد ، از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « طلب روزى از جانب تو بايد بيشتر از كسب كسى باشد كه دنياى خود را تباه نموده است و كمتر از طلب انسان آزمندى باشد كه از دنيا راضى و به آن اعتماد كرده است . نفس خود را از اين مرحله فرود آور و در رتبهء انسان منصفِ بزرگوار و با مناعت طبع قرار بده و [ نيز ] نفست را از مرتبهء انسان سستِ ضعيف بالا ببر و ضروريات زندگى را كسب كن . به تحقيق ، كسانى كه به ايشان مال بخشيده شد و شكر آن را به جاى نياوردند ، مال ندارند . »
هامش
( 1 ) . باب 10 از بابهاى وجوب حج ، حديث 4 .
( 2 ) . باب 56 از بابهاى مبارزه با نفس ، حديث 1 .
( 3 ) . باب 77 از بابهاى مبارزه با نفس ، حديث 32 .
( 4 ) . باب 6 از بابهاى وكالت ، حديث 1 .