فصل دهم : در راز دارى
( 1 ) ( 1897 ) 1 - امام صادق عليه السّلام از قول امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : هر كس سرّ خود را پنهان دارد اختيارش به دست اوست ، و هر سخنى كه از دو نفر تجاوز كرد پخش مىشود .
( 2 ) ( 1898 ) 2 - امام صادق عليه السّلام فرمود : دوست خود را از سرّت آگاه مكن ، مگر آن سرّى كه اگر دشمنت آن را بفهمد به زيانت نباشد ، زيرا روزى مىرسد كه همين دوست ، دشمن مىشود .
( 3 ) ( 1899 ) 3 - امام كاظم عليه السّلام فرمود : اگر در يك دستت چيزى دارى و مىتوانى كارى كنى كه دست ديگرت از آن اطلاع پيدا نكند ، حتما اين كار را نكن .
( 4 ) ( 1900 ) 4 - امام صادق عليه السّلام فرمود : مردى به امام سجاد عليه السّلام عرض كرد : فلانى تو را به گمراهى و بدعتگذارى متهم مىكند ، امام سجاد عليه السّلام فرمود : تو حق همنشينى او را مراعات نكردى كه گفتهء او را براى من نقل نمودى ، و حق مرا هم ادا نكردى كه گفتهء برادرم را كه من از آن خبر نداشتم برايم نقل نمودى ، همهء ما خواهيم مرد ، و همهء ما روز قيامت بر انگيخته خواهيم شد ، و خداوند بين ما قضاوت مىنمايد ، از غيبت دورى كن ! زيرا غيبت خورش سگهاى دوزخ است ، و بدان ! هر كس عيبهاى مردم را بين ديگران شايع كند ، غيبتكنندهء او نيز بسيار مىگرداند ، و از او هم به اندازهاى كه در اوست طلب مىشود .
( 5 ) ( 1901 ) 5 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : هر گاه يكى از شما برادر مسلمانش را دوست بدارد ، بايد نامش و نام پدرش و نام قبيله و خويشاوندانش را بپرسد ، زيرا از جملهء حقوق واجب و صميميت در دوستى اين است كه اينها را از او بپرسد ، و گر نه اين آشنايى احمقانه است .