فصل ششم : در بيان ارتباط با سلاطين و اطاعت از بندگان
( 1 ) ( 1835 ) 1 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كس ده نفر را سرپرستى كند و بين آنان به عدالت رفتار نكند ، روز قيامت در حالى محشور مىشود كه دو دست و دو پا و سرش در سوراخ تبرى قرار دارد .
( 2 ) ( 1836 ) 2 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كس متولى كارى از امور مسلمانان شود و در كارشان كوتاهى كند ، خداوند هم در كارش كوتاهى كند .
( 3 ) ( 1837 ) 3 - امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : هر كس انجام كارى از كارهاى مسلمانان را عهده دار شد ، و در خانهاش را به روى آنان بست ، و خود را پنهان نمود ، مورد خشم و غضب و نفرين خداوند قرار گيرد ، تا اينكه در خانهاش را باز كند و نيازمندان و شاكيان به خانهاش وارد شوند .
( 4 ) ( 1838 ) 4 - امام صادق عليه السّلام فرمود : خداى عزّ و جلّ در درگاه سلاطين جور ، بندگانى دارد كه به وسيلهء آنان از دوستان خود ظلم را بر طرف مىسازد ، آنان آزادشدگان خداوند از آتشند .
( 5 ) ( 1839 ) 5 - امام صادق عليه السّلام فرمود : كفّارهء كار كردن براى پادشاه ، بر آوردن حوائج برادران ايمانى است .
( 6 ) ( 1840 ) 6 - امام صادق عليه السّلام فرمود : از سلاطين طلب بر آوردن حاجت نكنيد ، كه آنان روز قيامت بر آورده شدن حاجاتشان را از ما مىخواهند .
( 7 ) ( 1841 ) 7 - امام رضا عليه السّلام فرمود : خداوند در بارگاه پادشاهان دوستانى دارد كه به وسيلهء آنان از دوستانش دفع گرفتارى مىكند .
و در حديث ديگر است كه : آنان آزادشدگان خدا از آتشند .