فصل سوم : در بيان رياء
( 1 ) ( 1805 ) 1 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هر ريايى شرك است ، هر كه براى مردم كار كند بايد ثوابش را از مردم بخواهد ، و هر كه براى خدا كار كند پاداشش به عهده خداست .
( 2 ) ( 1806 ) 2 - امام صادق عليه السّلام فرمود : از خدا بترسيد و براى او كار كنيد ، زيرا هر كه كارش براى خدا باشد حاجتش را بر آورد ، و هر كس براى غير خدا كار كند خداوند او را به همان كس وامىگذارد .
( 3 ) ( 1807 ) 3 - ابن عرفه گويد : امام رضا عليه السّلام به من فرمود : واى بر تو ! هيچ كس كارى نكند مگر آنكه خداوند همان عمل را مانند ردائى به او بپوشاند ؛ اگر عملش خوب باشد ردايش هم خوب خواهد بود ، و اگر عملش بد باشد رداى او نيز بد خواهد بود .
( 4 ) ( 1808 ) 4 - عمر بن يزيد گويد : با حضرت صادق عليه السّلام مشغول شام خوردن بودم كه اين آيه را تلاوت فرمود : ( بلكه انسان نسبت به وجودش آگاه است ، اگر چه عذرتراشى كند ) ، و فرمود :
اى ابو حفص ! انسان چگونه بر خلاف آنچه خدا مىداند خود را به مردم نزديك سازد ؟
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مىفرمود : هر كه نيّتى در دل داشته باشد ، خداوند لباس همان نيّت را بر او بپوشاند ، اگر خير باشد آن هم خير است ، و اگر بد باشد آن هم بد است .
( 5 ) ( 1809 ) 5 - امام صادق عليه السّلام فرمود : كارهاى خود را فقط براى خدا انجام دهيد ، و آن را براى مردم انجام ندهيد ، زيرا آنچه براى خداست نزد خدا محفوظ مىماند ، و آنچه براى مردم باشد به سوى خدا نرود ، بر سر دين خود با مردم نزاع نكنيد ، زيرا نزاع بيماركنندهء دل است ، خداوند عزّ و جلّ به پيامبرش فرمود : ( تو نمىتوانى كسانى را كه دوست دارى هدايت كنى ، بلكه خداوند هر كه را بخواهد هدايت كند ) و فرمود : ( آيا تو مردم را به اجبار به سوى ايمان دعوت مىكنى ) .