باب هفتم در بيان مصيبتها و سختيها و بلاها و وعدههاى ثواب خداوند و ياد آورى مرگ
و در آن نه فصل است
فصل اول : در بيان صبر بر مصيبتها
( 1 ) ( 1611 ) 1 - امام كاظم عليه السّلام فرمود : شما هرگز مؤمن نخواهيد بود مگر اينكه مورد اعتماد مردم باشيد ، و بلا را نعمت بدانيد ، و وسعت را مصيبت شماريد ، زيرا صبر بر بلا از آسايش هنگام وسعت بهتر است .
( 2 ) ( 1612 ) 2 - امام باقر عليه السّلام فرمود : به هيچ بندهاى دل شكرگزار و زبان ذكركننده و بدن صبركننده در مقابل سختيها و زن پارسا داده نشد ، مگر اينكه خير دنيا و آخرت به او داده شد .
( 3 ) ( 1613 ) 3 - امام سجاد عليه السّلام فرمود : هيچ بندهء مؤمنى در مقابل مصيبتها سه روز صبر نكرد و به كسى شكايت ننمود ، بجز آنكه خداوند گرفتاريش را بر طرف كند .
( 4 ) ( 1614 ) 4 - جابر گويد : به امام باقر عليه السّلام عرض كردم : صبر جميل چيست ؟ فرمود : صبرى است كه در كنارش شكايتى نزد مردم نبرد ، ابراهيم عليه السّلام حضرت يعقوب را براى حاجتى نزد راهبى از راهبان و عابدى از عابدان فرستاد ، چون راهب يعقوب را ديد گمان كرد او ابراهيم است ، به طرف او خيزش نمود و او را در آغوش گرفت ، سپس گفت : اى دوست خدا ! خوش آمدى .