فصل پنجم : در حقيقتها و نجابت
( 1 ) ( 1524 ) 1 - امام صادق عليه السّلام فرمود : من دانش مردم را در چهار چيز يافتم : اول آنها اينكه خدايت را بشناسى ، دوم اينكه بدانى با تو چه كرده ، و سوم اينكه بدانى از تو چه مىخواهد ، و چهارم اينكه بدانى چه چيز تو را از دينت خارج مىكند .
( 2 ) ( 1525 ) 2 - امام صادق عليه السّلام در بارهء قول خداى عزّ و جلّ : ( آنان دانشمندان و راهبان خود را معبودهايى در مقابل خدا قرار دادند ) فرمود : به خدا سوگند ، ( براى آنان ) نماز نخواندند و روزه نگرفتند ، لكن بر ايشان حرام را حلال و حلال را حرام كردند و پيرويشان نمودند .
( 3 ) ( 1526 ) 3 - امام باقر عليه السّلام فرمود : غير خدا را براى خود تكيهگاه و محرم راز نگيريد ، مگر شما مؤمن نيستيد ؟ زيرا هر وسيله و نسبتى و هر خويشى و محرم راز و بدعت و سنّت و شبههاى منقطع و بىاثر است ، مانند غبارى كه روى سنگ صاف نشسته و بارانى شفّاف آن را بر طرف مىكند ، به جز آنچه را قرآن اثبات كرده باشد .
( 4 ) ( 1527 ) 4 - محمّد بن ابى عمير نقل كند : به عيسى بن مريم گفته شد : اى روح خدا ! آيا پروردگارت قادر است كه دنيا را در تخم مرغى جاى دهد ، بدون اينكه دنيا را كوچك يا تخم مرغ را بزرگ كند ؟ فرمود : خداى عزّ و جلّ از هيچ كارى ناتوان نيست ، ولى آنچه شما مىخواهيد نشدنى است .
( 5 ) ( 1528 ) 5 - امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند خروسى دارد كه دو پايش در زمين و سرش در آسمان زير عرش خداست ، يك بال او در مشرق و بال ديگريش در مغرب است ، مىگويد :
پروردگارم منزّه و مقدّس است ، هر گاه فرياد مىزند خروسهاى ديگر نيز جوابش را مىدهند ، هر گاه يكى از شما صدايش را شنيد ، بگويد : پروردگارم منزّه است ، پادشاهى مقدس است .