فصل هفتم : در مكارم اخلاق
( 1 ) ( 1422 ) 1 - امام باقر عليه السّلام از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نقل كند كه فرمود : آيا شما را از كسى كه خلقش به من شبيهتر است خبر ندهم ؟ گفتند : چرا اى رسول خدا ، فرمود : خوش اخلاقترين شما ، و بردبارترين شما ، و نيكىكنندهترينتان نسبت به خويشاوندان ، و كسى كه ما و برادران دينىاش را بسيار دوست بدارد ، و شكيباترينتان در برابر حق ، و فرو خورندهترين شما در خشم ، و با گذشتترين شما ، و با انصاف ترين شما در هنگام خشم و خشنودى .
( 2 ) ( 1423 ) 2 - امام صادق عليه السّلام فرمود : ما از شيعيانمان كسانى را كه عاقل ، خوش فهم ، بردبار ، مداراكننده ، صبور و با وفا باشد ، دوست داريم ، خداوند متعال اخلاق عالى انسانى را به انبياء اختصاص داده ، هر كس اين مكارم را دارا بود بايد خدا را بر آن شاكر باشد ، و هر كس آنها را نداشته باشد ، بايد با تضرّع و خواهش آن را از خدا درخواست كند ، راوى گويد : عرض كردم : قربانت گردم آنها چه صفاتى است ؟ فرمود : پرهيزگارى ، قناعت ، صبر ، شكر ، بردبارى ، حيا ، سخاوت ، شجاعت ، غيرت ، خوش رفتارى ، راستگويى و امانت دارى .
( 3 ) ( 1424 ) 3 - امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند متعال انبياء ( صلوات اللَّه عليهم ) را به ارزشهاى اخلاقى مخصوص گرداند ، كسى كه داراى اين ارزشهاى اخلاقى است ، بداند كه خداوند برايش خير خواسته ، و هر كس آن را ندارد ، بايد به درگاه خداوند التماس كند و از او بخواهد ، سپس امام عليه السّلام نام آن مكارم را بر شمرد و فرمود : يقين و قناعت و صبر و شكر و خويشتن دارى و خوش اخلاقى و سخاوت و غيرت و شجاعت و مردانگى و خوش رفتارى و امانت دارى .