فصل پنجم : در حيا و شرم
( 1 ) ( 1383 ) 1 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : حياء بر دو قسم است : حياء عقل و حياء حماقت ، حياء عقل علم است و حياء حماقت جهل است .
( 2 ) ( 1384 ) 2 - امام باقر يا امام صادق عليهما السّلام فرمود : حياء و ايمان در يك رشته هم دوش هم هستند ، هر گاه يكى از آن دو برود ديگرى هم مىرود .
( 3 ) ( 1385 ) 3 - امام صادق عليه السّلام فرمود : حياء از ايمان است ، و ايمان در بهشت مىباشد ، و ريا از جفاست و جفا در آتش است .
( 4 ) ( 1386 ) 4 - سلمان ( رحمة اللَّه عليه ) گويد : خداوند متعال هر گاه بخواهد بندهاى را هلاك كند حياء را از او بر مىدارد ، هر گاه حياء برداشته شد هميشه ترسان و ترساننده مىباشد ، و هر گاه ترسان و ترساننده شد ، امانت از او برداشته شود ، و چون امانت از او برداشته شد ، او را شيطانى ملعون خواهى يافت ، در اين هنگام ما نيز او را لعن كرديم .
( 5 ) ( 1387 ) 5 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كس لباس حيا را بيفكند غيبت ندارد .
( 6 ) ( 1388 ) 6 - امام باقر عليه السّلام به ميسر بن عبد العزيز فرمود : اى ميسر ، هر گاه خواستى چيزى را از كسى طلب كنى ، آن را در شب طلب نكن ، بلكه در روز از او بخواه ، زيرا حيا در صورت است .
( 7 ) ( 1389 ) 7 - امام صادق عليه السّلام از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله روايت كند كه فرمود : خدا رحمت كند بندهاى را كه از پروردگارش شرم كند ، حياء واقعى حفظ سر و پوشاندن آن است ، و شكم و آنچه در آن مىريزد ، و ياد از قبر و پوسيدگى ، و به ياد داشتن اينكه در آخرت معادى هست .