فصل پنجم : در مصافحه و بوسيدن
( 1 ) ( 1143 ) 1 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : هر گاه يكى از شما برادرش را ملاقات نمود به او سلام كند و مصافحه نمايد ، زيرا خداى عزّ و جلّ به اين كار ملائكه را گرامى داشت ، پس شما هم مثل ملائكه انجام دهيد .
( 2 ) ( 1144 ) 2 - امام صادق عليه السّلام فرمود : مصافحه كردن شما پاداش مهاجران ( در راه خدا ) را دارد .
( 3 ) ( 1145 ) 3 - ابو عبيدهء حذّاء گويد : با امام باقر عليه السّلام همسفر بودم ، ايشان هر گاه براى انجام كارى از مركب خود پياده مىشد ؛ و سپس سوار مىشد با من مصافحه مىنمود ، عرض كردم : گويا شما از اين عمل مقصودى داريد ؟ فرمود : آرى ، هر گاه دو مؤمن با هم مصافحه كنند بدون گناه از هم جدا شوند .
( 4 ) ( 1146 ) 4 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هر گاه مردى با رفيقش مصافحه كند ، آنكه زودتر شروع به مصافحه نمود اجرش بيشتر از ديگرى است ، بدانيد ! با مصافحهء بين آن دو ؛ گناهان آنها مىريزد به حدى كه ديگر گناهى باقى نمىماند .
( 5 ) ( 1147 ) 5 - امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله هرگز با مردى مصافحه ننمود ، مگر اينكه دست خود را از دست او جدا نمىكرد تا اوّل آن مرد دستش را بكشد .
( 6 ) ( 1148 ) 6 - امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مصافحه مرد با زن را جايز نمىدانست ، گرچه آن زن پير باشد .
( 7 ) ( 1149 ) 7 - مردى از امام صادق عليه السّلام پرسيد : پاداش دو نفر مؤمن كه به هم برسند و با هم معانقه كنند چيست ؟ فرمود : هر گاه آنها با هم معانقه كنند رحمت فراگيرشان شود ، و در صورتى كه با اين كار خود فقط رضاى خدا را در نظر داشته باشند ، و غرض دنيوى در بين نباشد ، به آن دو گفته مىشود : خداوند شما را رحمت كرد ؛ عمل خود را از سر بگيريد ، و هر گاه نزديك هم آيند تا با هم گفتگو كنند ، فرشتگان به همديگر مىگويند : از آنها دور شويد كه گفتگوى سرّى دارند ، و خداوند سرّ آنها را پنهان دارد .