فصل بيست و پنجم : در انفاق كردن
( 1 ) ( 1027 ) 1 - امام صادق عليه السّلام از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نقل كند كه فرمود : خداوند ما را براى جمع كردن مال مبعوث نفرمود ، بلكه براى انفاق آن مبعوث كرد .
( 2 ) ( 1028 ) 2 - امام صادق عليه السّلام فرمود : انفاق كن و به پاداشى كه ( بعدا به تو مىرسد ) يقين داشته باش ، و بدان هر كه در راه طاعت خدا انفاق نكند ، مبتلى به انفاق كردن در راه معصيت خدا شود ، و هر كه به دنبال بر آوردن احتياج دوست خدا نرود ناگزير مىشود كه به دنبال بر آوردن حاجت دشمن خدا رود .
( 3 ) ( 1029 ) 3 - امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از كنار بلال عبور كردند در حالى كه نزد او مقدارى خرما بود ، فرمود : اى بلال ! اطمينان دارى كه به وسيلهء اين خرما به جهنم نمىروى ؟
انفاق كن اى بلال و از خداوند به خاطر فقر و وحشت نداشته باش .
( 4 ) ( 1030 ) 4 - امام باقر عليه السّلام فرمود : مصلحت دين و اهل دين - به عبارت ديگر : مصلحت اسلام و مسلمين - اين است كه اموال در دست افرادى قرار گيرد كه حقوق آن را ادا كنند ، و با آن كارهاى نيك انجام دهد ، و از مفسدهء دين و اهل دين اين كه اموال در دست كسى قرار گيرد كه حقوق آن را نمىپردازد و آن را در راه نيك مصرف نمىكند .
( 5 ) ( 1031 ) 5 - امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند هر گاه بر بندهاى نعمت دهد ، مادامى كه در طاعت خدا استوار باشد ، آن را از او نمىگيرد ، مگر اينكه از طاعت خدا رويگردان شود ، پس هر گاه از طاعت خدا رويگرداند ، خداوند نيز نعمت را بر مىگرداند .