فصل شانزدهم : در يتيمنوازى
( 1 ) ( 890 ) 1 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : آگاه باشيد ! هر كه در خانهاش يتيمى باشد ، و او را سير كند و بپوشاند و اذيّتش نكند ، و او را نزند ، عملش مورد قبول واقع مىشود .
( 2 ) ( 891 ) 2 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كه طفل يتيمى را به پدر و مادر مسلمانى بسپارد تا بىنياز شود ، حتما بهشت بر او لازم است .
( 3 ) ( 892 ) 3 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : هر گاه يتيم در روى زمين گريه كند ، خداى عزّ و جل مىفرمايد :
چه كسى اين بندهء مرا كه پدر و مادرش يا پدرش را از دست داده گريانده است ؟ ملائكه گويند : پاك و منزّه هستى ، چيزى نمىدانيم مگر آنچه تو به ما آموختى ، خداوند عزّ و جل مىفرمايد : اى ملائكه ! شما را شاهد مىگيرم كه هر كه او را به رضايتش ساكت كند من به رضايتش از بهشت ضامن او خواهم بود .
سؤال شد : اى رسول خدا ! چه چيز او را راضى كند ؟ فرمود : بر سرش دست بكشد ، يا يك خرما به او بدهد .
( 4 ) ( 893 ) 4 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : بهترين خانهء مسلمانان خانهاى است كه در آن به يتيمى احسان شود ، و بدترين خانهء مسلمانان خانهاى است كه به يتيمى بدى شود ، سپس فرمود : من و سرپرست يتيم با هم در بهشت هستيم ، در حالى كه با انگشتش اشاره مىفرمود .
( 5 ) ( 894 ) 5 - روايت شده مردى نزد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از سنگدلى خود شكايت مىكرد ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : هر گاه خواستى كه دلت نرم شود مسكينى را غذا بده ، يا بر سر يتيمى دستى بكش .
( 6 ) ( 895 ) 6 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كه يتيمى را خوار كند خداوند خوارش گرداند .
( 7 ) ( 896 ) 7 - مردى به رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله عرض كرد : من از دست سنگدليم شكايت دارم ، فرمود : به يتيم نزديك شو و بر سرش دست بكش ، و او را كنار سفرهات بنشان ، دلت نرم شود و بر حاجتت قادر شوى .