( 1 ) ( 776 ) 6 - امام صادق عليه السّلام از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نقل كند كه فرمود : چهار خصلت در هر كه باشد در نور بزرگ خداوندى است : هر كس كه نگهدارندهاش در مقابل گناه ؛ شهادت به يگانگى خدا و رسالت من باشد ، هر كس كه گفتارش هنگام مصيبت «
إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ
» باشد ، كسى كه هنگام رسيدن نعمت گفتارش «
الحمد للَّه رب العالمين
» باشد ، كسى كه هنگام گناه ذكرش
« استغفر اللَّه و اتوب اليه »
باشد .
( 2 ) ( 777 ) 7 - امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند چهار كس را در روز رستاخيز مورد نظر قرار مىدهد :
كسى كه به فرياد ستمديدهاى برسد ، يا بندهاى را آزاد كند ، يا بىزنى را زن بدهد ، يا براى اوّلين بار به حجّ برود .
( 3 ) ( 778 ) 8 - امام صادق عليه السّلام فرمود : خوش اخلاقى ، و خوشرفتارى كردن با همسايه ، و اذيّت نكردن مردم ، و كم سخن گفتن روزى را زياد مىكند .
( 4 ) ( 779 ) 9 - امام صادق عليه السّلام فرمود : مؤمن از چهار چيز يا يكى از آنها در امان نيست : مؤمنى كه بر او حسد برد ، و اين آسانترين آنهاست ، منافقى كه پىگير لغزهاى او باشد ، دشمنى كه به جنگ او بر خيزد ، شيطانى كه گمراهش كند .
( 5 ) ( 780 ) 10 - امام صادق عليه السّلام فرمود : كسى كه در او پنج خصلت نباشد از زندگى گوارائى بهره نمىجويد : سلامت بدن ، ايمنى ، بىنيازى ، قناعت ، رفيق و همدم موافق .
( 6 ) ( 781 ) 11 - امام باقر عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : اگر به پنج خصلت بر خورديد از آتش به خدا پناه ببريد : هرگز در مردمى زناكارى علنى پديد نيامد مگر آنكه طاعون و دردهاى گوناگونى كه در گذشتگانشان سابقه نداشت در بين آنها پديد آمد ، و از پيمانه و ترازو كم نكردند جز اينكه به قحطى و سختى مخارج زندگى و ستم سلطان گرفتار شدند ، و از دادن زكات منع نكردند مگر اينكه آمدن باران از آسمان بر آنها ممنوع گردد ، و اگر به جهت چهار پايان نبود هيچ باران بر آنان نبارد ، و پيمان خدا و رسولش را نشكستند جز اينكه خداوند دشمنانشان را بر ايشان چيره كند و برخى از اموالشان را بگيرند ، و به غير آنچه خداى عزّ و جل نازل كرده حكم نكنند جز آنكه دچار كشمكش و ستيزه در ميان خود گردند و خداوند آنان را به خودشان واگذارد .
( 7 ) ( 782 ) 12 - امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : خداى تبارك و تعالى شش طايفه را براى داشتن شش خصلت عذاب خواهد فرمود : عرب را به تعصب نژادى ، كد خدايان را به تكبر و سرفرازى ، فرمانروايان را به ستم كردن ، فقيهان را به حسادتورزيدن ، بازرگانان را به خيانت ، روستائيان را به نادانى .