فصل سوم : زهد و ترك دنيا
( 1 ) ( 559 ) 1 - امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : از جمله يارىكنندگان اخلاق در امور دين ، زهد در دنياست .
( 2 ) ( 560 ) 2 - امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : زهد در دنيا عبارت از كوتاه نمودن آرزوها و شكر تمامى نعمتها و پرهيز نمودن از تمام محرّمات الهى است .
( 3 ) ( 561 ) 3 - از امام سجاد عليه السّلام در مورد زهد پرسيدند ، فرمود : زهد ده قسم است : بالاترين درجهء زهد پايين ترين درجهء پارسائى است و بالاترين درجهء پارسائى پايين ترين درجهء يقين است ، و بالاترين درجهء يقين پايينترين درجهء رضاست ، و تمام زهد در يك آيه از كتاب خداوند جمع شده است . ( تا بر آنچه از دست شما رفته افسوس نخوريد و به آنچه به شما رسيده شاد نشويد ) .
( 4 ) ( 562 ) 4 - امام صادق عليه السّلام فرمود : زهد در دنيا به از بين رفتن مال و حرام نمودن حلال نيست ، بلكه زهد در دنيا به اين است كه به آنچه در دست خودت هست مطمئنتر از آنچه در دست خداست نباشى .
( 5 ) ( 563 ) 5 - امام صادق عليه السّلام از امير المؤمنين عليه السّلام نقل مىكند كه فرمود : علامت مشتاق به ثواب آخرت بىرغبتى نسبت به زرق و برق دنيا است ، آگاه باشيد ، بىرغبتى زاهد نسبت به دنيا از آنچه خداوند برايش از دنيا مقرر فرموده كاهش ندهد ، اگر چه زهد كند ، همانا از شخص آزمند بر خرّمى دنياى نقد برايش فزونى نياورد اگر چه حرص زند ، پس مغبون كسى است كه از بهرهء آخرت خود محروم ماند .