فصل هشتم : در بيان نهى اذيت مؤمن و جستجوى لغزشهايش
( 1 ) ( 512 ) 1 - امام صادق عليه السّلام فرمود : چون روز قيامت شود منادى ندا كند : كجايند آنان كه راه دوستانم را مىبستند ؟ در اين هنگام گروهى كه صورت آنان گوشت ندارد برخيزند ، گفته شود :
اينهايند كسانى كه مؤمنين را آزردند ، و كينهء آنان را بدل گرفتند ، و با آنان دشمنى كردند ، و آنها را با درشتى در دينشان سرزنش كردند ، سپس فرمان داده مىشود كه آنان را به دوزخ برند .
( 2 ) ( 513 ) 2 - امام صادق عليه السّلام از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نقل مىكند كه فرمود : لغزشهاى مؤمنين را جستجو نكنيد ، زيرا هر كس لغزشهاى برادرش را جستجو كند ، خداوند لغزشهايش را دنبال كند ، و هر كه را خداوند لغزشهايش را دنبال كند رسوايش سازد ، گرچه در درون خانهاش باشد .
( 3 ) ( 514 ) 3 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هر كس عيب برادر مؤمنين را بپوشاند خداوند در روز قيامت عيبش را بپوشند .
( 4 ) ( 515 ) 4 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هر كه مؤمنى را به گناهى سرزنش كند ؛ نميرد تا آن را مرتكب شود .
( 5 ) ( 516 ) 5 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : خداوند متعال مىفرمايد : واى بر كسى كه دوست مؤمنى را اهانت كند ، هر كس به مؤمنى اهانت كند با من جنگ نموده است ، و گمان مىكند كسى كه با من بجنگد از من پيشى مىگيرد يا مرا ناتوان مىسازد ! در حالى كه من انتقامگيرنده براى اوليائم مىباشم .