فصل هفتم : در بيان حقوق واجب مؤمن بر مؤمن
( 1 ) ( 471 ) 1 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مىفرمايد : روز قيامت مردم محشور مىشوند در حالى كه عريانتر از دنيا و گرسنهتر و تشنهتر از زمانى مىباشند كه در دنيا بودند ، هر كس از آنان در دنيا به مؤمنى لباسى پوشانده خداوند او را از لباسهاى بهشتى بپوشاند ، و هر كس مؤمنى را در دنيا غذا داده خداوند از نعمتهاى بهشتى نصيبش كند ، و هر كسى در دنيا مؤمنى را سيراب نموده خداوند به او از شرابهاى بهشتى بنوشاند .
( 2 ) ( 472 ) 2 - امام باقر عليه السّلام فرمود : اى سدير آيا هر روز بندهاى را آزاد مىكنى ؟ گفتم : نه ، فرمود : در هر ماه ؟ گفتم : نه ، فرمود : در هر سال ؟ گفتم : نه ، فرمود : سبحان اللَّه ، آيا دست برادر دينيت را به خاطر خدا نگرفتهاى و به خانهات نبردهاى و او را از غذا سير ننمودهاى ؟ به خدا قسم اين كار از آزاد كردن بندهاى از نسل فرزندان اسماعيل عليه السّلام ثوابش بيشتر است .
( 3 ) ( 473 ) 3 - امام باقر عليه السّلام فرمود : اى ابو مقدام سير كردن مردى از شيعيانم براى من بهتر از سير كردن افقى از مردم ديگر است ، گفتم : افق چه مقدار است ؟ فرمود : صد هزار .
( 4 ) ( 474 ) 4 - امام صادق عليه السّلام از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نقل مىكند كه فرمود : كسى كه به مؤمنى نگاه ترسناك نمايد ، خداوند در آن روزى كه بجز سايهء او سايهاى نيست ( قيامت ) او را مىترساند .
( 5 ) ( 475 ) 5 - امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : هر كس بيمارى از مسلمين را عيادت كند در درياى رحمت خدا فرو مىرود ، و كسى كه نزد آن بيمار بنشيند رحمت خداوند او را فرا مىگيرد ، و هر گاه به منزلش برگردد هفتاد هزار ملك او را همراهى كنند ؛ تا داخل خانهاش شود ، و تمامى آنان مىگويند : پاك شدى و بهشت براى تو گوارا شد .