( 1 ) ( 460 ) 25 - امام صادق عليه السّلام از پدران بزرگوارش نقل مىكند كه فرمودهاند : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مىفرمايد :
خداوند متعال بندهء مؤمنش را به گرفتاريهاى گوناگون گرفتار مىكند ، همانطور كه اهل خانه بزرگشان را بسوى غذا دعوت مىكنند ، فرمود : خداوند عزّ و جل مىفرمايد : قسم به عزّت و جلال و بزرگى و شأنم ، در دنيا از بندهء مؤمنم چيزى را كه باعث فراموشى او از من شود از او مىگيرم ، تا اينكه مرا بخواند و من صدا و دعايش را بشنوم ، امّا آرزوهاى كافر را بر مىآورم تا اينكه مرا نخواند كه صدايش را بشنوم ، به خاطر خشمى كه از او دارم .
( 2 ) ( 461 ) 26 - امام باقر عليه السّلام از پدران بزرگوارش روايت مىكند كه فرمودهاند : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مىفرمود : بندهء مؤمن هر گاه به گناه نزديك مىشود و بدان مبتلا مىگردد گرفتار فقر مىگردد ، اگر اين گرفتارى كفّاره گناهانش محسوب شود خوب است و الّا گرفتار بيمارى مىشود ، اگر اين هم براى كفّارهء گناهانش باشد خوب است ، و الّا مبتلاى به ترس از سلطانى مىشود كه او را احضار نموده ، اگر اين هم براى كفّارهء گناهانش باشد خوب است ، و الّا هنگام مرگ بر او سخت گرفته مىشود تا اينكه خدا را ملاقات كند در حالى كه گناهانى نمانده باشد كه خداوند به آن مؤاخذهاش نمايد ، آنگاه است كه فرمان بهشت رفتن او را صادر مىكند .
لكن بر كافر و منافق هنگام جان دادن آسان گرفته مىشود ، تا پاداشى از كار نيكوئى براى آنان باقى نماند كه بر خدا ادّعائى نداشته باشند ، آنگاه خداوند بر آنان فرمان مىدهد كه به دوزخ روند .
( 3 ) ( 462 ) 27 - امام صادق عليه السّلام روايت كند كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : در طرف راست عرش منبرهايى از نور وجود دارد و بر آنها مردانى نشستهاند كه صورتهايى از نور دارند ، آنها پيامبران و شهدا نيستند .
امام عليه السّلام فرمود : عمر بن الخطاب به رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله گفت : اى رسول خدا ! پس آنان كيستند ؟ فرمود : آنان كسانى مىباشند كه يك ديگر را در راه خدا همگامى نمودهاند ، و با هم در راه خدا برادرى كردهاند ، و بخاطر خدا به يك ديگر كمك نمودهاند ، و همديگر را دوست داشتهاند ، آنگاه على بن ابى طالب عليه السّلام داخل شد ، پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : آنها شيعهء اين شخص هستند ، و به سوى على عليه السّلام اشاره فرمود .
( 4 ) ( 463 ) 28 - امام سجاد عليه السّلام فرمود : چون خداى متعال همهء مردم را در روز قيامت گرد آورد ، منادى حق - بطورى كه همهء مردم بشنوند - ندا در دهد و مىگويد : كجايند كسانى كه فقط به خاطر خدا همديگر را دوست داشتند ؟ جماعتى از مردم بر مىخيزند ، به آنها گفته مىشود بدون حساب داخل بهشت شويد ، فرشتگان با آنها روبرو مىشوند و مىگويند :
مشكاة الأنوار في غرر الأخبار (فارسى) — صفحة 181
مساهمون: علي بن الحسن الطبرسي
ص١٨١