و طوبى نام درختى است در بهشت كه اصل و ريشهاش در خانهء رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله است و در خانه هر مؤمنى بدون استثناء شاخهاى از شاخههايش وجود دارد و هر خواستهاى كه بر دل او بگذرد آن شاخه به او مىدهد . و اگر سوارى تندرو صد سال در سايهاش راه بپيمايد از زير سايه آن بيرون نخواهد رفت ، و اگر كلاغى از بن آن پرواز كند به بالاى آن نرسد تا اينكه پير شود ، آگاه باشيد ! و به اين نعمت بىكران رغبت كنيد .
همانا مؤمن به خود سرگرم است ، و مردم از او در آسايشند ، چون تاريكى شب او را فراگيرد روى بر خاك نهد و براى خداى تعالى با شريف ترين اعضاى بدنش سجده كند ، و با آن كس كه او را آفريده براى رهائى خود از دوزخ راز و نياز مىكند ، آگاه باشيد ! و چنين باشيد .
( 1 ) ( 410 ) 55 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : عابدترين مردم كسى است كه واجبات را به پا دارد ، و پارساترين مردم كسى است كه از محرّمات بپرهيزد ، و با تقواترين مردم كسى است كه هميشه سخن حق بگويد چه به نفعش باشد چه به ضررش ، و پرهيزگارترين مردم كسى است كه از جدال دورى كند و گرچه حق با او باشد ، و كوشاترين مردم كسى است كه گناهان را ترك كند ، و محترمترين مردم با تقواترين آنهاست ، و با منزلتترين مردم آن كس است كه از آنچه به او ربطى ندارد دورى كند ، و سعادتمندترين مردم كسى است كه با مردم گرامى و محترم معاشرت نمايد .
( 2 ) ( 411 ) 56 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله به امام حسن عليه السّلام فرمود : به واجبات خدا عمل كن تا از پرهيزگارترين مردم باشى ، و راضى به قضا و قدر خدا باش تا بىنيازترين مردم باشى ، از محرمات الهى دورى بجوى تا پارساترين مردم باشى ، با همسايهات خوشرفتارى كن مؤمن خواهى بود ، و با همراهت به نيكى رفتار كن ، مسلمان خواهى بود .
( 3 ) ( 412 ) 57 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : اصلاح دنياى اين امت به ترك دنيا و يقين به خداست ، و نابودى آخرتش به بخل و آرزوست .
( 4 ) ( 413 ) 58 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : بيش از هر چيز بر امتم از پيروى هواى نفس و آرزوى طولانى مىهراسم ، اما هواى نفس راه را بر حق مىبندد ، و اما آرزوى دراز ! آخرت را از ياد انسان مىبرد .
( 5 ) ( 414 ) 59 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : هر گاه مردى را ديديد كه ترك دنيا كرده به او نزديك شويد ، زيرا او به حكمت رسيده .
مشكاة الأنوار في غرر الأخبار (فارسى) — صفحة 159
مساهمون: علي بن الحسن الطبرسي
ص١٥٩