فصل چهارم : در مقام شيعه نزد خدا و حقوق شايستهء آنان
( 1 ) ( 356 ) 1 - امام صادق عليه السّلام فرمود : مؤمن بر مؤمن هفت حق واجب دارد : در بين آن هفت حق حقى نيست مگر اينكه بر او واجب باشد ، اگر با آن حق مخالفت نمايد از ولايت خدا خارج شده و بندگيش را ترك نموده ، و براى خداوند در آن نصيبى نيست . پرسيدم : فدايت شوم برايم بگو آن حقوق چيست ؟ فرمود : آسانترين آنها اين است كه دوست بدارى براى او آنچه را براى خودت دوست مىدارى ، و ناپسند شمارى برايش آنچه را براى خودت ناپسند مىشمارى .
و حق دوم اينكه : او را در بر آوردن حاجتش همراهى نمايى و رضايت او را كسب كنى و مخالف سخنش عمل نكنى .
و حق سوم اين است كه : به او با جان و مال و دست و پا و زبانت كمك كنى .
و حق چهارم اينكه : چشم و راهنما و آينه و پيراهن او باشى .
و حق پنجم اينكه : تو سير نباشى و او گرسنه ، پوشيده نباشى و او عريان ، سيراب نباشى و او تشنه .
و حق ششم آنكه : اگر زنى دارى و خادمى و برادرت زن و خادم ندارد ، خادمت را به خانهاش بفرست تا لباسهايش را بشويد ، براى او غذا مهيا سازد و رختخوابش را آماده نمايد ، همهء اينها بين تو و بين او قرار داده شده .
و حق هفتم اينكه : قسمش را بپذيرى و دعوتش را اجابت نمايى ، و بر جنازهاش حاضر شوى و اگر بيمار شد به عيادتش به روى ، و در بر آوردن حاجتش با جوارحت به او كمك كنى ، و نگذارى كه نيازى به سؤال كردن از تو داشته باشد ، بلكه سريعا حاجتش را بر آورى ، هر گاه چنين نمودى ولايتش را به ولايت خود متصل نمودى و ولايت خودت را به ولايت خداوند وصل كردهاى .