( 1 ) ( 350 ) 44 - زراره گويد : امام باقر عليه السّلام به تشييع جنازه مردى از قريش در مدينه رفته بود ، من هم با ايشان بودم ، در آن تشييع مردى بنام عطاء نيز بود ، ناگهان زنى شروع به فرياد زدن نمود ، عطاء به او گفت : آرام مىشوى يا برگردم ؟ زن ساكت نشد و عطاء برگشت . به امام گفتم :
عطاء برگشت ، فرمود : چرا اين كار را كرد ؟ گفتم : بخاطر ناله و فريادهاى زنى ، به او گفت : آرام مىشوى يا برگردم ؟ زن آرام نشد ، او هم برگشت .
امام فرمود : بگذريم ، اگر ما امر باطلى را بهمراه حقى ديديم و حق را بخاطر آن ترك نموديم حق مسلمان را بجا نياوردهايم ، وقتى امام بر جنازه نماز خواند سرپرست آن جنازه به امام گفت : برگرديد خداوند شما را رحمت كند ، شما تحمل راه رفتن بيش از اين را نداريد ، امام عليه السّلام ابا نمود و برنگشت ، به امام گفتم : او به شما اجازهء برگشت داد و من هم كارى دارم كه مىخواهم در مورد آن از شما سؤال كنم ، امام فرمود : ادامه بده ، ما به اجازه او نيامديم تا با اجازه او برگرديم ، بلكه اين كار ثواب و اجرى بود كه ما آن را خواستيم ، به اندازهاى كه مرد به دنبال جنازه باشد بر آن پاداش داده مىشود .
( 2 ) ( 351 ) 45 - امام باقر عليه السّلام فرمود : مردى خدمت پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله رسيد و گفت : مردم را به چه چيز دعوت مىكنى اى محمّد ؟ فرمود : من و پيروانم با بينش و آگاهى مردم را بسوى خدا مىخوانيم ، و دعوت مىكنم بسوى كسى كه اگر به هنگام شدت و سختى او را خواندى گرفتاريت را رفع نمايد ، و اگر در حالت غم و اندوه از او كمك خواستى ياريت كند ، و اگر در حال فقر و تنگدستى از او طلب نمودى بىنيازت كند ، و اگر در بيابان خشكى گم شدى راهنمائيت نمايد .
گفت : اى محمّد ! مرا نصيحت كن ، فرمود : غضب نكن .
گفت : باز هم موعظه كن ! فرمود : آنچه براى خويش مىپسندى براى مردم بپسند .
گفت : باز هم ، فرمود : به مردم دشنام مده كه دشمنت شوند .
گفت : باز هم ، فرمود : از احسان و نيكى به اهلش دلسرد مباش .
گفت : باز هم ، فرمود : مردم را دوست بدار تا دوستت بدارند ، و اگر از ظرف خودت به برادر مسلمانت آب مىدهى برايش بريز ، و با برادرت به گشادهرويى بر خورد كن و ملول و تنگ حوصله نباش كه از دنيا و آخرت باز مانى ، زير جامه را تا نيمه ساق پا قرار ده ، مبادا زير جامه يا پيراهن را بلند كنى كه اين از نشانههاى كبر و نخوت است و خداوند انسان متكبر را دوست نمىدارد .
( 3 ) ( 352 ) 46 - امام باقر عليه السّلام فرمود : پيوسته مؤمن در حال خير و اميدوارى از مهر و رحمت خداوند است تا زمانى كه شتاب نكند و نوميد نشود ، و دست از دعا بر ندارد . از امام پرسيدند :
چگونه شتاب مىكند ؟ فرمود : مىگويد از فلان سال تا فلان سال دعا كردم و اجابت را نديدم .
مشكاة الأنوار في غرر الأخبار (فارسى) — صفحة 137
مساهمون: علي بن الحسن الطبرسي
ص١٣٧