« سلطان محمود غازى » از ريشه و بن كنده شد .
تكميل
چپاولگرى ، راهزنى و كشتار دستجمعى حجّاج خانهء خدا و زائران حرم رسول خدا ، به قرمطىها و وهّابىها اختصاص ندارد ، بلكه هر از چندى ، گروهى از تجاوزگران بىريشه ، پرچم ظلم و تعدّى برافراشته ، شمشير كين بركشيدهاند و با خون حجّاج خانهء خدا ، سرزمين حجاز را گلگون كردهاند .
نژاد خفاجى در سال 303 هجرى ، باديه نشينان كوه عرجون در سال 1062 ه . و ديگر اعراب ساكن مسيرِ راهِ حاجيان در سالهاى 1112 ه .
1113 ه . 1115 ه . و 1121 ه . به قافلههاى عازم حجّ خانهء خدا شبيخون زده ، آتش جنگ به پا كردند و شيفتگان خانهء خدا و زائران مدينهء رسولاللَّه را به شهادت رساندند . در اين مسير افراد بىگناه فراوانى ، افزون از ريگهاى بيابان ، به دست اين ستمگران مظلومانه به خاك و خون كشيده شدند .
ولى سرانجام ستمگران تجاوزگر با شمشير شريعت و تيغ آبدار سلطنت ، مقهور و منكوب شده ، روانهء دوزخ گشتند .
خداوند منّان همهء آنان را از رحمت خود دور گرداند و سايهء بلند پايهء پادشاه زمان ، سلطان سلاطين ، سلطان عبدالحميد خان ثانى [ فرزند سلطان محمود غازى ] را با تأييدات ربّانى مؤيّد نمايد و سايه نشينان سايهء گستردهاش ، از اهل ايمان را ، به احترام پيامبر رحمتش از شرّ دشمنان شقاوت پيشه ، مصون و محفوظ بدارد !
پايان
در اين نوشتار كه دربارهء تاريخچه و عملكرد وهّابيان به رشتهء تحرير در