ستودنى براى جنگيدن موضع گرفته بودند . روبهروى ايشان سردار لشكر الوند سلطان صفآرايى كرده بود . شيخ حيدر چون ديد كه از درآويختن با دشمن گريزى نيست نخستين كسى بود كه به خصم حمله برد و لشكريان او چون شير جنگيدند ، و يك سوم از لشكر الوند را تارومار كردند ، اما سرانجام حيدر شكست يافت و پيروانش را از دم شمشير گذراندند . خودش اسير شد و سرش را بريدند . سرش را به الوند سلطان تقديم كردند . وى فرمان داد كه آن را بر نيزه كنند و در سراسر تبريز بگردانند ، و به افتخار فتح و پيروزى ، نفير از دهل و نقاره برآرند . سپس سر بريدهء شيخ را به ميدانى كه گنهكاران را در آنجا به دژخيمان مىسپارند ببرند و نزد سگان افكنند تا طعمهء آنها شود . از اينجاست كه صفويان از سگان نفرت دارند و هرجا سگى ببينند مىكشند .
سفرنامه هاي ونيزيان در ايران ( فارسى ) — صفحه 430
پدیدآورندگان: جوزافا باريارو
ص۴۳۰