داشت به وى داده بود . پس اين قطب الدين بر عهده گرفته بود كه سوراخها و گودالهاى چاهگونهاى در نقاط مختلف اين تپه پديد آورد و پس از دو سال كار مرده بود . مردمان چنين مىپنداشتند كه قطب الدين به سبب تنگدستى به يافتن گنج كامياب نشده بود . در سال در 1437 م . [ 841 ه . ق . ] شب عيد كاترين پاك « 1 » كه بازرگانان ونيزى مقيم تانا با ما به هم نشسته بودند دربارهء گنجيابى و زمينكاوى قطب الدين به بحث و جدل پرداختند . نام آن سوداگران چنين است : فرانچسكو كورنارو « 2 » برادر جاكومو كورنارو « 3 » بانكدار ، كاتارينو كنتارينى « 4 » كه بعدها در قسطنطنيه به كار مشغول شد . جووان بارباريگو « 5 » فرزند اندرئا « 6 » از مردم كانديا « 7 » و جووان دا واله « 8 » كه به هنگام مرگ ناوگانى در درياچهء گاردا « 9 » به فرمان داشت با بعضى از ديگر ونيزيها در با سال 1428 م . [ 832 ه . ق . ] ناوگانى به دربند رفت و در آنجا به دستور فرمانرواى آن محل پارهاى از كشتيهايى را كه از استرانا « 10 » مىآمدند به باد غارت گرفت و اين كار سخت عجيب بود ، مويسز بون « 11 » فرزند آلساندرو « 12 » از مردم جودكا « 13 » ، بارتولومئو روسو « 14 » از مردم ونيز و داراى خانهاى در تانا كه ما در آنجا فرود آمده بوديم و من كه هشتمين بودم ؛ در واقع سه تن از اين گروه پيش از آن در محل گنج بسر برده بودند .
ازاينرو ديگران را قانع كردند كه دست يافتن بر گنج كارى است شدنى . پس همگى يكدل و يكزبان با ياد كردن سوگند و نوشتن سوگندنامهاى كه كاتارينو كنتارينى تحريرش را بر عهده گرفت و بايد نسختى از آن را در اين كتاب عرضه كنم بر آن شديم كه در آن تپه به كندوكاو پردازيم و پس از آنكه درين معنى متفق گشتيم صد و بيست تن اجير كرديم كه بدان قصد و مقصد همراه ما شوند و به هريك ماهانه سه دوكات « 15 » مزد مقرر نموديم . پس از هفت روز شش تن از ما همراه آن صد و بيست تن از تانا عزيمت كرديم و با خود اثاث و خواربار و اسلحه و اسباب و
هامش
( 1 ) .Saint Catherine( 2 ) .Francesco Cornaro( 3 ) .Jacomo Cornaro( 4 ) .Catarino Contarini( 5 ) .Giovan Barbarigo( 6 ) .Andrea( 7 ) .Candia( 8 ) .Giovan da Valle( 9 ) .Garda( 10 ) .Strana( 11 ) .Moises Bon( 12 ) .Alessandro( 13 ) .Judecca( 14 ) .Bartolomeo Rosso( 15 ) .Ducatنوعى مسكوك طلاى قديم در ونيز كه بعدها در ديگر كشورهاى اروپايى نيز رايج شد .
ارزش آن در هر كشور فرق مىكرد . - م .