پيچد و نه تكبّر ورزد و نه خسته و ملول شود ، در برابر تو خاشع است « 1 » » .
سپس مىگويى سبحان ربّي العظيم و بحمده .
و اين ذكر بايد هفت يا پنج يا سه بار باشد . بعد از ركوع برخاسته ، مىگويى :
سمع اللّه لمن حمده .
* سجود و آداب آن
آنگاه تكبير مىگويى و در حالىكه كف دستها را قبل از سر زانوها بر زمين مىگذارى ، با خضوع و خشوع براى سجده فرود مىآيى ، و در سجده دستهايت را بر زمين مىگذارى ، در حالىكه كف دستها باز و انگشتان به هم چسبيده ما بين كتف و صورتت باشد ، و چيزى از بدن خود را بر كف دستها تكيه نمىدهى و پيشانى خود را بر زمين مىنهى ، و افضل آن است كه سر بر تربت حسين عليه السّلام بگذارى و بينى را مانند هفت عضو ديگر بر زمين بگذارى و آن را به خاك بمالى و در حال سجده به نوك آن نگاه كنى و سپس اين ذكر را كه ثقة الاسلام ( كلينى ) هم در كافى با سند حسن روايت كرده است ، بگويى :
اللّهمّ لك سجدت ، و بك آمنت ، و لك أسلمت ، و عليك توكّلت ،
هامش
( 1 ) - فروع كافى : 3 / 319 .