تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گزيده مفتاح الفلاح ( كليد رستگارى ) ( فارسى ) — صفحة 242

مساهمون:

ص٢٤٢
غم از من بزداى و حزنم را از ميان بردار و آنچه سينه‌ام را تنگ كرده و بىتابم كرده و بيچاره و ناتوانم كرده و طاقتم را كاسته و هنگام قطع شدن آرزوها و نااميدى از مخلوقين به ناچار مرا به سوى تو كشانده است ، همه را تو كفايت كن . پس بر محمد و آل محمد درود فرست و مرا كفايت كن اى آن‌كه كفايت‌كننده از هرچيزى است و چيزى او را كفايت نكند ! مرا كفايت كن از هرچيزى تا چيزى باقى نماند اى كريم ! خدايا ! بر محمد و آل محمد درود فرست و حج خانه‌ات و زيارت قبر پيامبرت - صلواتك عليه و آله - را با توبه و پشيمانى روزىام گردان . خدايا ! خودم و اهل و فرزندان و برادرانم را به تو مىسپارم و كفايت آنچه مرا اندوهناك مىكند و آنچه اندوهناكم نمىكند را از تو مىخواهم و از تو سؤال مىكنم به بهترين خلقت ، آن‌كه جز تو به دو منت نگذارد اى كريم ! حمد خداى يگانه را كه توفيقم داد نمازى را كه بر مؤمنين فرضى معين است ، به انجام رسانم » . سپس دو سجدهء شكر به‌جا مىآورى و در سجدهء اول اين دعا را مىخوانى : اللّهمّ أنت أنت ، انقطع الرّجاء إلّا منك ، يا أحد من لا أحد له ، يا أحد من لا أحد له ، يا أحد من لا أحد له غيرك ، يا من لا يزيده كثرة العطاء إلّا كرما وجودا ، يا من لا يزيده كثرة العطاء إلّا كرما وجودا ، يا من لا
گزيده مفتاح الفلاح ( كليد رستگارى ) ( فارسى ) — صفحة 242 | الشيخ البهائي العاملي / نظرى منفرد