إليك ، و قدّمتهم أمامي و بين يدي حوائجي ، و أن ترحمني بالتّوفيق لترك معاصيك ما أبقيتني و تعينني على التّمسّك بطاعتك ما أحييتني ، و أن تختم لي بالخيرات إذا توفّيتني ، و تفضّل عليّ بالمياسرة إذا حاسبتني و تهب لى العفو إذا كاشفتني ، و لا تكلني إلى نفسي فأضلّ ، و لا تحوجني إلى غيرك فأذلّ ، و لا تحمّلني ما لا طاقة لي به فأضعف ، و لا تبتلينّي بما لا صبرلي عليه فأعجز ، و أجرني على جميل عوائدك عندي ، و لا تؤاخذني بسوء عملي ، و لا تسلّط عليّ من لا يرحمني ، برحمتك يا أرحم الرّاحمين .
« خدايا ! همانا تو نازلكنندهء قرآن و آفرينندهء انسان و جن هستى و خورشيد و ماه را با حساب منظمى مىگردانى ، آغازكننده به نيكى و عطا و آفرينندهء فضل و احسان و ضامن رزق همهء حيواناتى ، ستايشها و مدحها مخصوص تو است و منافع و بخششها از تو باشد و كلام پاك و عمل صالح به سوى تو بالا رود و تو از آنچه سينهها و ضماير مخفى كرده است ، آگاهى ، به محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرستادهات به سوى همه و امين تو كه او را به رحمت و رأفت مبعوث نمودى ، و به امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السّلام كه اطاعت او بر نزديك و دور واجب است و او را به نصرت خود در هر جايگاه كه ديده شده ، تأييد كردى ، و به امام حسن بن على كه نزد درندگان افكنده شد و تو او را از آسيب آنها خلاص نمودى و به مركبهاى
گزيده مفتاح الفلاح ( كليد رستگارى ) ( فارسى ) — صفحة 200
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص٢٠٠